یادداشت مهمان؛ احمد عابدینی: ماه رجب، ماه صفا دادن به دل، زدودن زنگارهای جان، ماه استغفار و فرصتی برای رستاخیز درونی است. ماه رجب، تعبیه و آمادگاهی است از جانب حضرت حق تا انسان با آمادگی بالاتری وارد میهمانی اصلی در ماه رمضان شود که به توصیه بزرگانی چون رهبر انقلاب باید فرصت این ماه مغتنم شمرده شود.
“ازم میدانم برادران و خواهران عزیز را، مخصوصاً جوانها را توجه بدهم به اهمیت ماه رجب. از این مناسبتها و از این خصوصیاتِ مربوط به ایام و شهور نمیشود بهآسانی صرف نظر کرد. بزرگان و اهل معنا و اهل سلوک، ماه رجب را مقدمهی ماه رمضان دانستهاند. ماه رجب، ماه شعبان، یک آمادگاهی است برای اینکه انسان در ماه مبارک رمضان – که ماه ضیافت الهی است – بتواند با آمادگی وارد شود. آمادگی به چیست؟ در درجهی اول، آمادگی به توجه و حضور قلب است؛ خود را در محضر علم الهی دانستن، در محضر خدا دانستن «سبحان من احصی کلّ شیء علمه» همهی حالات خود را، حرکات خود را، نیّات خود را، خطورات قلبی خود را در معرض و محضر علم الهی دانستن؛ در درجهی اول، این مهم است…ماه رجب فرصت خوبی است؛ ماه دعاست، ماه توسل است، ماه توجه است، ماه استغفار است. دائم هم باید استغفار کنیم. هیچکس هم خیال نکند که من از استغفار مستغنیام. پیغمبر خدا میفرماید که: «انّه لیغان علی قلبی و انّی لأستغفر اللَّه فی کلّ یوم سبعین مرّة». بلاشک پیغمبر هم حداقل روزی هفتاد مرتبه استغفار میکرد. استغفار برای همه است؛ بخصوص ماها که در این تحرکات مادی، در این دنیای مادی غرقیم و آلودهایم. استغفار بخشی از این آلودگی را پاکیزه میکند و از بین میبرد. ماه استغفار است؛ انشاءاللَّه فرصت این ماه را مغتنم بشماریم.
بهرهمندی از این فضیلتها، نیازمند توجه بخشی عمومی برای غلبه بر غفلتها و رهزنی هاست. جامعه ایران در یک بافت زمانی منحصربهفرد زندگی میکند که با سه تقویم شمسی، قمری و میلادی تنظیم میشود. تقویم شمسی، ریتم زندگی روزمره، کار و طبیعت را میسازد. تقویم میلادی، نبض تعاملات جهانی را در دست دارد. در این میان، تقویم قمری که حامل بار اصلی هویت دینی و معنوی ماست، با خطر تبدیل شدن به مجموعهای از مناسبتهای منفصل روبروست. حال چگونه میتوان فضیلتها و برکات یک ماه مانند ماه رجب را از امری فردی و درونی، به یک آمادگی اجتماعی تبدیل کرد؟ چگونه میتوان ورود به فصل بندگی رجب، شعبان، رمضان را در سطح جامعه محسوس نمود؟
اعتکاف است که با جریان سازی اجتماعی خود، فضیلتهای ماه رجب را از صفحات کتابهای دعا به صحنه زندگی اجتماعی میآورد و آن را به یک تلنگری جدی و عمومی تبدیل میکند. این مراسم، فرصتی است که جامعه به صورت جمعی اعلام کند که وارد فصل جدیدی از حیات معنوی خود شده و برای ضیافت بزرگ الهی آماده میشود. اعتکاف است که با انرژی بخشی خود، برکات ماه رجب را اجتماعی کرده و پیوند میان زمان مقدس و زندگی جمعی را متجلّی میسازد. اعتکاف، تجربههای معنوی پراکنده را به یک رویداد اجتماعی قدرتمند، همزمان و هممکان تبدیل کرد. این مراسم، به ماه رجب یک هویت اجتماعی بخشیده و ورود به این ماه پرفضیلت را در جامعه نشانهگذاری میکند.
