به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، جوزف ویجی چاندراسخار سوپراستار ۵۱ ساله سینمای تامیل که طرفدارانش در سراسر جهان او را با نام ویجی یا به اختصار «تالاپاتی» (فرمانده) میشناسند با اولین حضور انتخاباتی یک ستاره سینما در تاریخ مدرن تامیل نادو، یک تجربه فراموش نشدنی به جای گذاشت.
حزب تامیلاگای وتری کازاگام که او با آن همکاری دارد، در انتخابات مجلس ۱۰۸ کرسی به دست آورد و به عنوان بزرگترین حزب این ایالت جنوبی هند ظهور کرد. همین امر موجب شد تا ویجی در نامهای به فرماندار تشکیل دولت را مطرح کند و به ۵۹ سال انحصار قدرت که بین ۲ حزب قدیمی تقسیم شده بود، پایان دهد. ۲ حزب قدیمی دیگر هر یک ۵۹ و ۴۷ کرسی کسب کردند.
میزان مشارکت در ۲۳۴ حوزه انتخابیه این دوره برابر ۸۵.۱ درصد بود که خود با کسب عنوان بالاترین میزان مشارکت در انتخابات مجلس تامیل نادو تاکنون تاریخ ساز شد. ویجی خود از ۲ کرسی رقابت کرد و هر ۲ را به دست آورد و حالا طبق قانون هند، موظف است یکی از ۲ حوزه انتخابیه را انتخاب کند. این پیروزی، سفری را در صنعت فیلم تامیل رقم زده که هرگز کسی تصورش را نمیکرد.
ویجی که پدرش اس.ای.چاندراسخار کارگردان سینما و مادرش شوبا خواننده است، اولین بازی خود را به عنوان بازیگر کودک در فیلم «وتری» در سال ۱۹۸۴ انجام داد و اولین نقش اصلی خود را در فیلم «حکم فردا» در سال ۱۹۹۲ در حالی که ۱۸ سال داشت ایفا کرد. موفقیت او با فیلمهای موفق «داماد کویمباتور» و» گل برای توست» در سال ۱۹۹۶ رقم خورد و او از قهرمان رمانتیک فیلمهایی مانند «احترام عشق» که جایزه بهترین بازیگر مرد را برای او به ارمغان آورد، به یک ستاره اکشن با فیلم پرفروش «تیرومالای» در سال ۲۰۰۳ بدل شد.
ویجی در طول بیش از ۳۰ سال بازی به عنوان بازیگر نقش اول، ۶۹ جایزه سینمایی کسب کرد و دستمزدهای بالایی هم دریافت کرد که موجب شد در میان پردرآمدترین بازیگران سینمای هند جای بگیرد. چندین عنوان از فیلمهای وی در میان پرفروشترین فیلمهای تامیل در تمام دوران ثبت شدند که «جیلی» (۲۰۰۴)، «تفنگ» (۲۰۱۲)، «چاقو» (۲۰۱۴)، «مرسال» (۲۰۱۷)، «بیگیل» (۲۰۱۹)، «استاد» (۲۰۲۱) و «لئو» (۲۰۲۳) از جمله آنها هستند و جایگاه او را به عنوان یک نیروی تجاری غالب در سینمای تامیل تثبیت کردهاند. در اوایل سال ۲۰۲۴، او از بازیگری کنارهگیری و حزب خود را رونمایی کرد و پس از دههها حضور در صدر این صنعت، کاملاً به سیاست روی آورد.
این اقدام، ویجی در اوج سنت دیرینه نمادهای سینمایی تامیل جای گرفت که محبوبیت عمومی را به اقتدار سیاسی بدل کردند. ام. جی.راماچاندران، که AIADMK (یکی از ۲ حزب تاکنون غالب) را تأسیس کرد و در سال ۱۹۷۷ به قدرت رسید، همچنان برجستهترین چهره برای یک بازیگر-کارگردان است، اما جی. جایالالیتا و ام. کارونانیدی هم به همان اندازه نمونههای مهم این پدیده فرهنگی هستند. جایالالیتا بین سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۰ در ۱۴۰ فیلم در سینمای تامیل، تلوگو و کانادا بازی کرد و سپس از طریق حزب AIADMK وارد سیاست شد و ۶ بار به عنوان نخست وزیر خدمت کرد. کارونانیدی، اگرچه بیشتر به عنوان یک سیاستمدار شناخته میشود، اما ابتدا نام خود را به عنوان فیلمنامهنویس سینمای تامیل مطرح کرد و پس از آن این ۲ به رقبای سیاسی تعیینکننده دوران خود بدل شدند. کارونانیدی ۵ بار به عنوان نخست وزیر خدمت کرد.
سنتی که ویجی اکنون به ارث برده، یادآور سنتی پیوند نزدیک سینما و مجلس نمایندگان در زندگی عمومی تامیل است. فیلمشناسی این بازیگر نیز مسیر حرکت او را نشان میدهد و فیلم «سرکار» (۲۰۱۸) که در آن شخصیت او پس از افشای تقلب در انتخابات، یک کمپین سیاسی را آغاز میکند، بیشتر به عنوان یک تجربه در این زمینه به یاد آورده میشود.
از جمله قابل توجهترین نتایج انتخابات، شکست نخست وزیر ام.کی.استالین – پسر کارونانیدی – بود که پایگاه نمایندگی خود را از دست داد. پسر استالین که خود بازیگر و سیاستمدار بود، قبل از پیوستن به پدرش در چندین فیلم تامیل بازی کرده بود.
