رسول صدرعاملی کارگردان سینما در گفتگو با خبرنگار مهر درباره حمله به کشورمان گفت: اتفاقی که برای کشور ما در طول جنگ رخ داد جز حسرت و از سوی دیگر امیدواری واکنشی در پی ندارد. امید آن میرود که این بمبارانها، تخریبها و ویرانیها موجب شود که دلهای مردم به یکدیگر نزدیکتر شود، ارزش مهربانی و اهمیت همبستگی را بیشتر درک کنند و بار دیگر به دوران پدربزرگان و مادربزرگان خود بازگردند؛ روزگاری که مردم واقعا با هم زیست میکردند، در کنار یکدیگر بودند و از هم جدا نیفتادند.
وی تاکید کرد: نکته امیدبخش آن است که پس از جنگ بار دیگر همنشینی و همبستگی را تمرین کنیم زیرا حاصل این همبستگی، ایران بزرگ، عظیم و شکوفا خواهد بود.
کارگردان «زیبا صدایم کن» در پاسخ به اینکه چگونه باید از وحدت و همبستگی مردم پس از جنگ مراقبت کرد، بیان کرد: تمدن هزارانساله ما معنیای جز این همبستگی ندارد و درواقع این همبستگی در ذات ملت، در فرهنگ نهادینهشده و در مناسبات خانوادگی و اجتماعی ما ریشه دارد. به همین دلیل در مواقع خاص مردم بدون هیچ قرارداد نوشتهشده و توافق قبلی، ناگهان همه در کنار یکدیگر قرار میگیرند. این خصلت، ریشه در همان تمدنی دارد که همواره ما را نجات داده است. از دوران مغولها تا امروز، این تمدن توانسته این ملت را زنده و پویا نگه دارد و پس از این نیز حفظ خواهد کرد.
این کارگردان درباره اینکه چگونه باید در سینما به جنگ پرداخته شود، گفت: جنگ باید به صورت مستندسازی و کار هنری خلاقانه در سینما بازنمایی شود. مسلما این اتفاق ضروری است که این وقایع به طور جدی مستندسازی شوند، لحظهها ثبت شوند و این روزها به تصویر کشیده شده و برای آیندگان باقی بمانند. نسل امروزِ کودکان، جوانان و نوجوانان باید بدانند چه دورهای را سپری کردهاند و این روایت برای فرزندان همین نسل نیز باقی بماند.
صدرعاملی در پایان با اشاره به اینکه خلق یک اثر هنری خلاقانه نیازمند گذر زمان است، متذکر شد: باید این دوران سپری شود و نویسنده فرصت بیابد تا بنشیند، بیندیشد، بنویسد و اثری خلق کند؛ آنگاه رویدادهای بسیار مهمی در ادامه درباره جنگ شکل خواهد گرفت. ما هنوز پس از ۳۵ تا ۴۰ سال، مشغول روایت جنگ هشت ساله هستیم و این روایت همواره جذاب و تازه میماند. اگرچه به اعتقاد من، قصههای گفتهنشده بسیاری از آن جنگ باقی مانده است.
