به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، این رویکرد، روشی جایگزین برای بیمارانی فراهم می کند که بدنشان به دارو پاسخگو نیست.
دستگاه مذکور «کاروفلکس» (CaroFlex) نام دارد و تجهیزات الکترونیکی ارتجاعی چاپ سه بعدی را با چسبی ژل مانند ترکیب می کند تا به طور مستقیم روی بافت زنده بچسبد.
این سیستم در تحقیق روی حیوانات سطح فشار خون را کاهش داد و همزمان تا حد زیادی تحریک و آسیب به بافت که با ایمپلنت های فعلی ایجاد می شود را کمتر کرد.
محققان اعلام کرده اند این فناوری در آینده از روش های درمانی جدید برای فشار خون مقاوم به دارو پشتیبانی می کند.
بیشتر تجهیزات الکترونیکی زیست قابل ایمپلنت از فلزات و پلاستیک های سختی استفاده می کنند که برای حرکت طبیعی با رگ های خونی دچار مشکل هستند.
رگ های بدن انسان به طور مداوم طی گردش خون منبسط و منقبض می شوند و بر دستگاه های سختی که به سطحشان می چسبند، فشار می آورند.
این حرکت ممکن است ارتباط ایمپلنت را در گذر زمان ضعیف کند و به بافت اطراف آن آسیب برساند.
محققان دانشگاه پنسیلوانیا با روشی متفاوت این چالش را بررسی کردند. آنها به جای مواد سخت «کاروفلکس» را از هیدروژل های رسانا ساختند.
ایمپلنت همچنین از یک لایه چسب هیدروژلی استفاده می کند که به آن اجازه می دهد به طور مستقیم و بدون بخیه جراحی با دیواره رگ ارتباط برقرار کند.
«تائو ژو» استادیار مهندسی علوم و مکانیک در این دانشگاه می گوید: این دستگاه ها به طور معمول با بخیه درجای خود باقی می مانند. بخیه های مذکور ممکن است در گذر زمان به بافتی که به آن می چسبند، آسیب برسانند.
کاروفلس «رفلکس گیرنده های فشار» ( baroreflex)را که در واقع فشار خون را از طریق سیگنال های عصبی تنظیم می کنند، هدف می گیرد. ایمپلنت مذکور در نزدیکی «سینوس کاروتید» ( carotid sinus)یا بخشی از شریان کاروتید که حاوی پایانههای عصبی حساس به فشار (بارورسپتورها) است، قرار می گیرد.
این گیرنده ها به طور مداوم تغییرات در جریان خون را رصد می کنند و سیگنال هایی به مغز می فرستند که ضربان قلب و تنش رگ های خونی را تنظیم می کند ایمپلنت با انتقال پالس های الکتریکی با فرکانس پایین گیرنده ها را نسبت به شیوه واکنش بدن به فشار خون تحریک می کند.
