به گزارش خبرنگار مهر به نقل از شینهوا، محققان دانشگاه فلیندرز استرالیا مطالعه جدیدی را در مورد اینکه آیا نانوپلاستیکها میتوانند در کلیهها، سیستم اصلی فیلتر خون بدن، تجمع یافتهیا باعث آسیب شوند، انجام دادهاند.
نتایج این مطالعه نشان داد که اگرچه غلظتهای پایینتر نانوپلاستیکها (با قطر کمتر از ۱ میکرون) اثرات کوتاهمدت مسمومیت فوری محدودی بر سلولهای کلیه دارند، اما مقادیر بالاتر میتوانندسلامت و عملکرد کلی سلول را به خطر بیندازند و باعث ایجاد تغییراتی در شکل سلول، بقا و تنظیم سلول شوند.
«هایدن گیلینگز»، نویسنده اول در دانشگاه فلیندرز، گفت: «نتایج همچنین نشان میدهد که این اثرات نه تنها تحت تأثیر غلظت، بلکه تحت تأثیر ترکیب پلیمر و اندازه ذرات نیز قرار دارند و برخی از ترکیبات حتی در دوزهای نسبتاً پایین باعث تغییرات سلولی قابل توجهی میشوند.»
محققان هشدار دادند که آسیب پایداریا مکرر به سلولهای تنظیمی کلیه میتواند عملکرد کلیه را مختل کند، راندمان فیلتراسیون و ظرفیت پاکسازی را کاهش دهد و منجر به تجمع بالقوه نانوپلاستیکها در بافت کلیه شود.
این یافتهها همچنین بر لزوم بررسی پیامدهای بیولوژیکی، از جمله آسیب بالقوه به DNA و پیامدهای عملکردی بلندمدت، برای ارزیابی کامل خطرات ناشی از نانوپلاستیکهای محیطی بر سلامت کلیه و قرار گرفتن در معرض سیستمیک تأکید میکنند.
محققان هشدار دادند که ضایعات پلاستیکی در سراسر زمین، دریا و هوا در حال تجزیه شدن است و باعث تکثیر میکروپلاستیکها (قطعات کمتر از ۵ میلیمتر) و آلودگی نانوپلاستیکها میشود که همه اشکال حیات را تهدید میکند و خواستار اقدامات سختگیرانهتری برای مهار انتشار آنها در محیط زیست، زنجیره غذایی و موجودات زنده شدند.
