به گزارش خبرگزاری مهر، متن کامل سخنرانی رضا نجفی، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل و سایر سازمان های بین المللی در وین در نشست شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره اجرای موافقت نامه پادمان جمهوری اسلامی ایران با آژانس به شرح زیر است:
در نشست شورای حمام گفت: بررسی تاریخی تحولات مشابه نشان می دهد که در طول زمان تنها روش های مهاجمان از نمایش اسلایدها و «ویال»های سلاح های به اصطلاح بیولوژیکی در شورای امنیت، به معادل دانستن ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده ۶۰ درصد تحت نظارت و کنترل کامل آژانس با ۴۴۰ سلاح هسته ای مخرب که تاکنون تولید شده اند، تغییر کرده است؛ البته این سلاح فریب جمعی (WMD) آنهاست.
چگونه میتوان به سازمانی اعتماد کرد که مدتهاست مورد سوء استفاده ابزاری قرار گرفته و وقتی حملات بیسابقه به تأسیسات هستهای تحت پادمان که در تاریخش بیسابقه است، رخ می دهد حتی نمی تواند نگرانی ساده٬ای ابراز کند؟
چگونه می توان به این نهاد اعتماد کرد در حالی که کار آن عمدتا بر اساس ملاحظات سیاسی گروه خاصی از دولت ها هدایت می شود، نه اصول حقوقی، استانداردهای فنی و مبانی حرفه ای؟
چگونه می توان به ماهیت فنی فعالیت این سازمان اعتماد کرد، وقتی تحت تأثیر برخی اعضا اقدام می کند و حتی ارزیابی نهایی قبلی خود را نادیده می گیرد؟
چگونه می توان به آژانس امید داشت، وقتی حتی قادر به دفاع از خود در برابر حملات شدید همزمان به دو ستون «استفاده مسالمت آمیز» و «پادمانها» نیست و از آن برای خطرناک معرفی کردن حق ذاتی استفاده صلح آمیز که فلسفه وجودی سازمان را تشکیل می دهد، سوء استفاده شده است؟
پاسخ ها برای هر یک از اعضای آژانس روشن است. این سازمان مدت هاست که با چالش های جدی و بی سابقه ای در تاریخ خود دست و پنجه نرم می کند. این سازمان با ورشکستگی اعتمادی و همچنین بحران مشروعیت مواجه است. این آژانس در چرخه معیوب کمک های مالی خارج همراه با دستورات و خواسته های سیاسی گرفتار شده است که استقلال، اقتدار، اعتبار و فعالیت حرفه ای آن را تضعیف می کند. این سازمان نمی تواند در برابر کشورهایی که هدف نهایی شان کاستن از میزان فعالیت آن در زمینه «استفاده های صلح آمیز» و تبدیل آن به یک نهاد به اصطلاح «ناظر هسته ای» هستند، مقاومت کند!
در خاتمه، از اعضای شورا دعوت می کنم تا به دقت درباره تعدادی از مطالب بیان شده علنی توسط رئیس جمهور آمریکا تأمل کنند، از جمله اشاره به بازگرداندن ایران به «عصر حجر»، ادعاهایی مبنی بر اینکه «یک تمدن کامل امشب خواهد مرد و هرگز بازنخواهد گشت»، تهدیدهایی که ایران با آن مواجه خواهد شد «روز نیروگاه و روز پل، همه یکجا»، هشدارهایی که ایرانی ها «در جهنم زندگی خواهند کرد» و آمریکا حملات خاصی انجام داده و ایرانی ها را «فقط برای تفریح» می کشد.
به همین ترتیب، وزیر جنگ آمریکا به طور علنی اعلام کرد که آمریکا بر اساس «قوانین احمقانه درگیری» نمی جنگد و اعلام کرد: «ما به فشار ادامه خواهیم داد. ما به پیشروی ادامه خواهیم داد، بدون رحم و شفقت به دشمنانمان ادامه خواهیم داد.» خود این عبارت به تنهایی یک جنایت جنگی محسوب می شود.
این اظهارات نیازی به توضیح بیشتر ندارند. آنها درباره وضعیت کنونی که نظام بین الملل گرفتارش است، بسیار گویا هستند.
بیانیه های سه کشور اروپایی تقریباً از بیانیه های آمریکا-رژیم اسرائیل قابل تشخیص نبود و بار دیگر نشان داد که آنها همسویی را به جای استقلال، رویارویی را به جای همکاری و فشار را به دیپلماسی برگزیده اند.
در نتیجه محاسبات استراتژیک نادرست مداوم، فرضیات نادرست، سیاست های نسنجیده و تصمیمات ناپخته، آن ها تا حد زیادی نقشی را که زمانی می خواستند ایفا کنند، از دست داده اند.
آخرین جملات من فقط خطاب به اعضای این شورا است.
همکاران محترم!
هر دو تجاوز آمریکا-رژیم اسرائیل به تأسیسات هسته ای صلح آمیز ایران پس از تصویب دو قطعنامه پیشنهادی آمریکا و سه کشور اروپایی در ژوئن و نوامبر گذشته توسط این شورا انجام شد. متجاوزان سپس از رأی حامیان آن قطعنامههای قانوناً معیوب به بدترین شکل ممکن سوءاستفاده کردند؛ یعنی توجیه تجاوزات جنایتکارانه خود، تخریب زیرساختهای غیرنظامی و کشتن هزاران نفر از شهروندان ما.
پیش نویس قطعنامه ای که پیش روی شماست توسط آمریکا یعنی کشور متجاوز پیشنهاد شده است. با وجود ادعاهای پیشنهاد دهنده آن، این یک قطعنامه فنی نیست؛ این متن با نیات ناصواب و قطعا به عنوان ابزار دیگری در ادامه تجاوزات آن پیشنهاد شده است.
بنابراین اعضای شورا باید با دقت بررسی کنند که آیا حمایت از این قطعنامه پادمانها و دیپلماسی را پیش میبرد یا صرفا به چرخه ای دیگر از تشدید و بی ثباتی دامن می زند.
بانیان قطعنامه حاضر باید مسئولیت عواقب اقداماتشان را بپذیرند. جمهوری اسلامی ایران به اقداماتش براساس تعهدات بینالمللیاش ادامه خواهد داد لکن برای دفاع از مردم، حمایت از حقوق ذاتی، حفاظت از حاکمیت و امنیت و تأمین منافع ملی خود با تمام ابزارها تردید نخواهد کرد.
از شما سپاسگزارم، آقای رئیس.
