پهپادی که جلیقه نجات را برای غریق می‌فرستد

به گزارش خبرآنلاین، به نقل از ایرنا، وقتی فردی از کشتی به دریا سقوط می‌کند، زمان بسیار حیاتی است. هر دقیقه که می‌گذرد، احتمال پیدا کردن او کمتر می‌شود. عملیات نجات معمولاً زمان‌بر است؛ زیرا کشتی باید کاملاً متوقف شود تا قایق نجات به آب انداخته شود. آمارها نیز نگران‌کننده است: بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ میلادی، بیش از ۷۰ درصد افرادی که به دریا سقوط کرده‌اند، جان خود را از دست داده‌اند.

پژوهشگران دانشگاه فنی دانمارک نمونه اولیه پهپادی را ساخته‌اند که به محض تأیید سقوط فرد به دریا، به طور خودکار از کشتی در حال حرکت پرتاب می‌شود.

این پهپاد سه نوع دوربین دارد؛ بنابراین می‌تواند در شب نیز ببیند و گرمای بدن انسان را تشخیص دهد. پهپاد یک جلیقه نجات بادی حمل می‌کند که سیگنال جی‌پی‌اس نیز می‌فرستد.

دیموستنیس آنجلیس (Dimosthenis Angelis)، دانشجوی دکتری و از پژوهشگران این طرح، می‌گوید: این کار دو هدف دارد: اول اینکه عمر فرد را در آب افزایش می‌دهد و دوم اینکه قایق نجات را به سمت او هدایت می‌کند.

در آب با دمای ۴ تا ۱۰ درجه سانتی‌گراد، جلیقه نجات می‌تواند زمان زنده‌ماندن فرد را از ۳۰ تا ۶۰ دقیقه به حدود سه ساعت افزایش دهد.

پهپاد چطور مسیر را پیدا می‌کند؟

در روش‌های نجات قدیمی، قایق نجات طبق الگوهای مشخصی در آب حرکت می‌کند تا منطقه وسیعی را جست‌وجو کند؛ اما چون قایق از آب خیلی بالا نیست، دیدن فرد از روی آن سخت است.

اما پهپاد از روش‌های هوشمندانه‌ای استفاده می‌کند. این روش‌ها شرایط نامشخص دریا و زمانی که از سقوط فرد گذشته را در نظر می‌گیرند. همچنین اطلاعات لحظه‌ای باد و جریان آب را ترکیب می‌کنند تا بتوانند مکان فرد را دقیقاً پیش‌بینی کنند.

نسخه فعلی این پهپاد ۲۴٫۸ کیلوگرم وزن و ۲٫۴ متر قطر دارد. سه نوع دوربین روی آن نصب شده است. زمان پرواز آن ۳۰ دقیقه است و می‌تواند منطقه‌ای تا یک کیلومتر مربع را جست‌وجو کند.

نتایج آزمایش‌ها نشان می‌دهد که این پهپاد می‌تواند بیش از ۸۰ درصد افراد در معرض خطر را پیدا کند. آنجلیس و همکارانش روشی جدید برای فرود سریع این پهپاد طراحی کرده‌اند. به طور معمول، فرود روی کشتی در حال حرکت، نیاز به تنظیمات دقیق دارد و صرف زمان فراوان دارد؛ اما با روش جدید، فرود فقط حدود سه ثانیه طول می‌کشد.

آینده این فناوری

پهپاد در دریای کاتگات (بین دانمارک و سوئد) آزمایش شده است. در این آزمایش‌ها، پهپاد یک مانکن شبیه انسان را که جلیقه گرم‌کننده پوشیده بود، جست‌وجو کرد.

آنجلیس رویای خود را این‌گونه توصیف می‌کند: هر کشتی که مسافر حمل می‌کند، برای افزایش ایمنی، یک پهپاد نجات داشته باشد.

او می‌داند که ورود محصولات جدید به صنعت دریانوردی نیاز به آزمایش‌های گسترده دارد. در این بین، او پیش‌بینی می‌کند که این پهپادها ابتدا توسط گارد ساحلی استفاده شوند.

آنجلیس در پایان می‌گوید: اگر بتوانیم ظرف چند دقیقه به فردی برسیم، نه چند ده دقیقه، شانس زنده ماندن او را به طور اساسی تغییر می‌دهیم.

۵۸۵۸