به گزارش خبرنگار مهر، همزمان با حلول ماه محرم، آیین کهن اذن عزا در حرم مطهر رضوی برگزار شد و بیرق ماتم حسینی بر فراز گنبد منور امام رضا (ع) به اهتزاز درآمد؛ صحن انقلاب اسلامی در غروبی سرشار از بغض و اشک، میزبان هزاران زائر و خادمی بود که ردای سیاه سوگ بر تن کردند.
آیین دیرینه و سراسر معنویت اذن عزا با حضور تولیت آستان قدس رضوی، خادمان و هزاران زائر عزادار، ۲۵ خرداد ماه ۱۴۰۵در غروبی که آسمان توس همرنگ بغضهای فروخورده زائران شده بود، برپا شد.
در این مراسم که با حلول ماه محرم الحرام و به نشانه آغاز ایام سوگواری سید و سالار شهیدان برگزار شد، پوش ضریح مطهر و پرچم سبز گنبد منور حضرت علی بن موسی الرضا (ع)تعویض شد تا مشهد مقدس، ردای سیاه سوگ بر تن کند.
باران اشک در صحن آیینهها
هنوز آفتاب آخرین روز ذیالحجه غروب نکرده بود که صحن انقلاب اسلامی، مالامال از حضور هیئتهای مذهبی و زائرانی شد که برای اذن گرفتن از محضر امام رئوف گرد هم آمده بودند. صدای بال کبوتران که با نجوای لبیک یا حسین درآمیخته بود، فضایی ملکوتی به حرم بخشیده بود. خادمانی که با لباسی آراسته و شالهای سبز، پرچم سیاه عزا را بر روی دستان خود حمل میکردند، گویی امانتی سنگین از تاریخ را به دوش میکشیدند؛ پرچمی که قرار است تا پایان ماه صفر، روایتگر وفاداری ایرانیان به آرمانهای عاشورا باشد.
معرفت؛ بال پرواز عزاداران در کلام واعظ شهیدی
در بخشی از این آیین، حجتالاسلام عبدالحمید واعظ شهیدی، خطیب حرم مطهر رضوی، با ایراد سخنانی به تبیین جایگاه معرفتی عزاداری پرداخت.
خطیب حرم مطهر رضوی با اشاره به روایتی تکاندهنده از امام صادق (ع) درباره حزن دائمی نظام خلقت، اظهار کرد: ما به خانه کسی آمدهایم که خود امام البکائین بر مصائب کربلاست. امام رضا(ع) در زیارت جوادیه به ما آموختند که چگونه باید برای جد مظلومشان اقامه عزا کنیم.
وی با تأکید بر اینکه عزاداری بدون معرفت، کالبدی بیروح است، تصریح کرد: پیامبر اکرم (ص) در کوچههای مدینه بر شناخت هویت حسینی تأکید میکردند. امروز اگر اشکی میریزیم و سینهای میزنیم، باید بدانیم که این قطرات اشک، پیوند ما را با حضرت صدیقه طاهره (س) محکم میکند. این معرفت است که به خدمت خادم و زیارت زائر، اعتبار ابدی میبخشد.
واعظ شهیدی همچنین با گریزی به روضه جانسوز عطش و بوسه پیامبر بر اعضای بدن امام حسین(ع)، فضای صحن را غرق در ناله و فغان کرد و یادآور شد : عزت و اقتدار امروز جامعه اسلامی، ثمره درسهایی است که از مکتب سرخ عاشورا فرا گرفتهایم.
لحظه وصال؛ اهتزاز بیرق سوگ بر بلندای گنبد
لحظه اوج و شکوه مراسم زمانی رقم خورد که پرچم مطهر، پس از طواف در گرداگرد ضریح نورانی، به صحن انقلاب آورده شد. در این بخش، تولیت آستان قدس رضوی با همراهی مدیران عالی آستان، پرچم سیاه را به نشانه اذن رسمی ورود به ماه محرم به خدمه اداره انتظامات تحویل دادند.
با طنینانداز شدن نوای امیری حسین و نعم الامیر و فریادهای یا حسین که از نای جان هزاران زائر برمیخاست، بیرق سیاه بر فراز گنبد طلایی به اهتزاز درآمد. در ادامه، پرچمهای متبرک آستان قدس رضوی به نمایندگان هیئات مذهبی کشور و۸ شال عزای حسینی به پیرغلامان حسینی اهدا شد تا هر یک، سفیر عزای رضوی در شهرها و روستاهای خود باشند.
مراسم در حالی که شب چادر سیاه خود را بر سر حرم کشیده بود، به پایان رسید، اما این پایان در واقع آغازی بود بر ۶۳ روز دلدادگی و معرفتاندوزی. زائران در حالی صحن را ترک میکردند که شالهای سیاه بر گردن داشتند. حالا دیگر نه فقط گنبد، که تمام کوچهپسکوچههای مشهد، بوی پیراهن مشکی ارباب را میدهد.
