به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایرنا، بخش قابل توجهی از هواداران پرسپولیس پس از منتفی شدن حضور دراگان اسکوچیچ، از اینکه باشگاه به مهدی تارتار رسید، احساس نارضایتی کردهاند. از نگاه آنها، فاصله میان گزینهای مانند اسکوچیچ و انتخاب نهایی، فاصلهای قابل توجه است به خصوص اینکه معتقدند تارتار در همه این سالها عنوانی کسب نکرده و از این نظر اظهار نگرانی کردهاند.
پرسپولیس در مذاکرات مالی با اسکوچیچ به توافق نرسید و با توجه به محدودیت زمان و البته شرایط خاص کشور، مدیران باشگاه ترجیح دادند بیش از این منتظر گزینههای خارجی نمانند. این تصمیم در شرایطی اتخاذ شد که تجربه چند سال اخیر نیز نشان داده پرسپولیس پس از جدایی یحیی گلمحمدی، از انتخاب مربیان خارجی سود چندانی نبرده و نتوانسته ثبات لازم را روی نیمکت خود ایجاد کند.
از سوی دیگر، در میان گزینههای داخلی انتخابهای چندانی پیش روی باشگاه وجود نداشت. یحیی گلمحمدی مسیر خود را در فوتبال عراق دنبال میکند و عملاً مهدی تارتار تنها گزینه ایرانی بود که نسبت به برخی مربیان از جمله مجتبی حسینی و مازیار زارع، تجربه بیشتری داشت.
تارتار با بیش از 400 بازی سرمربیگری در لیگ برتر، یکی از باتجربهترین مربیان فوتبال ایران است هر چند هدایت پرسپولیس با هر تیم دیگری تفاوت دارد. فشار رسانهای، توقع بالای هواداران و الزام به کسب نتیجه، شرایطی کاملاً متفاوت را رقم میزند. ضمن اینکه پرسپولیسِ فعلی تیمی است که در برخی پستها به تغییر و نوسازی نیاز دارد و تارتار باید علاوه بر مدیریت فنی، در فرآیند بازسازی ترکیب و پوست اندازی نیز موفق عمل کند.
تیمهای تارتار عموماً از سازماندهی دفاعی مناسبی برخوردارند و معمولاً سخت شکست میخورند. تدافعی بودن اما میتواند تبدیل به پاشنه آشیل تارتار شود. هواداران پرسپولیس علاوه بر کسب نتیجه، دوست دارند تیمشان هجومی و زیبا بازی کند و این موضوعی است که کمتر در تیمهای تحت هدایت این مربی به چشم میخورد.
هواداران پرسپولیس در سالهای اخیر نشان دادهاند که صبر چندانی برای نتیجه نگرفتن ندارند. هرچند حمایت آنها در صورت کسب نتایج مثبت میتواند به یکی از بزرگترین سرمایههای تیم تبدیل شود، اما اگر شروع تارتار مطابق انتظار پیش نرود، فشار سکوها خیلی زود افزایش خواهد یافت.
تارتار همواره در انتظار فرصتی بود تا هدایت پرسپولیس را برعهده بگیرد و رؤیای سرمربیگری این تیم را داشت. حالا این فرصت در اختیار او قرار گرفته؛ فرصتی که میتواند مهمترین چالش دوران مربیگریاش باشد. تارتار انگیزه زیادی دارد و شاید همین موضوع بتواند به او کمک کند. اکنون همه چیز به عملکرد او در هفتههای ابتدایی بستگی دارد؛ هفتههایی که مشخص خواهند کرد این انتخاب، تصمیمی موفق برای پرسپولیس بوده یا آغاز چالشی تازه برای این باشگاه.
امروز بیش از هر فرد دیگری، سرنوشت تارتار در پرسپولیس به عملکرد خودش گره خورده است. اگر بتواند تواناییهای فنی و تجربیاتی را که در این سالها به دست آورده در پرسپولیس نیز به نمایش بگذارد، این فرصت میتواند نقطه عطف کارنامه مربیگری او باشد. این در حالی است که تجربه فصل گذشته نشان میدهد حاشیه امنیت روی نیمکت پرسپولیس چندان زیاد نیست. سرخپوشان فصل قبل کار را با وحید هاشمیان آغاز کردند اما خیلی زود همکاری با او به پایان رسید؛ اتفاقی که نشان میدهد در پرسپولیس فرصت چندانی برای آزمون و خطا وجود ندارد و نتیجهگیری از همان هفتههای ابتدایی اهمیت ویژهای دارد.
یک شروع موفق شاید مهمترین اتفاقی باشد که تارتار به آن نیاز دارد. اگر او بتواند در همان هفتههای نخست نتایج مطلوبی کسب کند، نه تنها فشارهای اولیه را از روی دوش خود برمیدارد، بلکه اعتماد هواداران را نیز به دست خواهد آورد؛ اعتمادی که میتواند در ادامه فصل به بزرگترین پشتوانه او تبدیل شود اما اگر شروع فصل مطابق انتظار پیش نرود، بدون تردید فشار سکوها و فضای رسانهای خیلی زود این چالش بزرگ را برای سرمربی جدید پرسپولیس دشوارتر خواهد کرد و شاید در این صورت عمر مربیگری تارتار چند هفته بیشتر دوام نداشته باشد.
