به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا، در چهل و هشتمین کمیته میراث جهانی یونسکو که در شهر بوسان کره جنوبی درحال برگزاری است، پرونده «دژ الموت و استحکامات وابسته» بررسی و با تأیید یونسکو وارد فهرست میراث جهانی شد.
به گفته حمیده چوبک، مدیر پایگاه میراث فرهنگی قلعه الموت، این پرونده شامل هفت قلعه است. اصلیترین آنها قلعه الموت، مرکز فرمانروای نزاریان اسماعیلی بوده است. قلعه اصلی دیگر «لمسر» است که بزرگترین قلعه این مجموعه محسوب میشود و محل استقرار نایبالحکومه یا جانشین فرمانروای اصلی بوده و اقامتگاه زمستانی محسوب میشده است. قلعه «نویذر شاه» نیز در این پرونده قرار دارد که آخرین سنگر مقاومت در برابر حمله مغولها بوده و مرتفعترین و در عین حال صعبالعبورترین قلعه مجموعه است و نیاز زیادی به کارهای زیرساختی و حفاظتی دارد. همچنین قلعه شمسکلایه در معلمکلایه، قلعه شیرکوه، قلعه ایلان و قلعه قسطینلار نیز از دیگر اجزای این پرونده هستند، که مجموعه مدیریتی و دفاعی سرزمین یکپارچه الموت را شکل میدهند.
این پرونده با محوریت دژ تاریخی الموت، شامل هفت قلعه تاریخی در سرزمین الموت است که شبکهای یکپارچه از مراکز دفاعی، حکومتی و پشتیبانی دولت نزاریان اسماعیلی را تشکیل میدهد. قلعه الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، شیرکوه، ایلان و قسطینلار اجزای این پرونده زنجیرهای هستند. این مجموعه از نظر معماری، مهندسی، سازگاری با اقلیم کوهستانی و شیوههای مدیریت منابع، بهویژه آب، از نمونههای شاخص میراث فرهنگی ایران به شمار میرود.
علیرضا ایزدی، مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی کشور که به همراه هیأت ایرانی در اجلاس بوسان حضور دارد، پیشتر به ایسنا گفته بود این پرونده حاصل بیش از ۲۰ سال مطالعات، پژوهشهای میدانی، حفاظت و مرمت و چندین سال تدوین مستندات ثبت جهانی است.
ثبت جهانی «قلعههای الموت و استحکامات وابسته» علاوه بر معرفی ظرفیتهای تاریخی و معماری این مجموعه، میتواند زمینه توسعه گردشگری، تقویت اقتصاد محلی و حفاظت مؤثرتر از این میراث ارزشمند را فراهم کند.
با ثبت این پرونده، شمار آثار جهانی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به ٣٠ اثر رسید.
