به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از روزنامه جام جم، رسیدگی به این پرونده نهم خرداد سال ۱۴۰۰ همزمان با قتل مردی به نام سعید طاهری معاون بخش مهندسی امامزاده صالح تجریش مقابل خانهاش آغاز شد. بازبینی دوربینهای مداربسته اطراف محل جنایت نشان میداد ضارب با ماسک به صورت و با عصای نابینایان در دست بعد از بیرون آمدن مهندس از خانه به او نزدیک شده و با شلیک گلوله این جنایت را رقم زده است.
۲ روز بعد از این جنایت رد متهم به دست آمد و وی بازداشت شد و درباره انگیزهاش از این جنایت گفت: مدتی بود با مرد مهندس اختلاف پیدا کرده بودم. همین باعث شد نقشه قتل او را طراحی کنم. بنابراین اسلحهای خریدم و لباس مبدل پوشیدم.
وی ادامه داد: او را زیر نظر گرفتم و چون میدانستم چه زمانی از خانه خارج میشود، یک ساعت قبل از حادثه به نزدیکی خانهاش رفتم و پشت درختی پنهان شدم تا اینکه برای رفتن به محل کارش از منزل خارج شد. شلیک اولم خطا رفت، اما شلیک دوم باعث مرگش شد. بعد با سوار شدن به خودروی عبوری به بوستان جمشیدیه رفتم و در آنجا لباسهایم را عوض کردم. فکر نمیکردم ماجرا لو برود و دستگیر شوم.
متهم به قتل صحنه جنایت را بازسازی کرد و روانه زندان شد. مدتی بعد هم در دادگاه کیفری یک استان تهران محاکمه شد و والدین مقتول و نوههایشان برای قاتل درخواست قصاص کردند. متهم در جلسه محاکمه گفتههای قبلیاش را تکرار کرد. وی گناهکار شناخته شد و حکم قصاص او از سوی قضات دیوان عالی کشور تأیید و به اجرای احکام دادسرای جنایی تهران ارسال شد.
این در حالی بود که چندی پیش با تلاش واحد صلح و سازش دادسرای جنایی تهران زمانی که او در یک قدمی قصاص قرار گرفته بود، توانست رضایت خانواده مقتول را جلب کند و بخشیده شود.
زندانی بخشیدهشده از جنبه عمومی جرم در دادگاه کیفری یک استان تهران دوباره محاکمه و به ۱۰ سال حبس محکوم شد. پرونده دوباره به اجرای احکام دادسرای جنایی تهران ارسال شد.
