به گزارش خبرنگار مهر، در نخستین ساعات مطلع فجر پانزدهمین روز شعبان سال ۲۵۵ ه.ق در سکوت بی امان شهر سامرا، تولد فرزندی از از سلاله پاک نبی، خانه امامحسن عسکری (ع) را در سکوت روشن کرد، مولودی که جان نرجس خاتون مادرش را به تولدش معطر کرده و میراث دار امامت امام حسن عسکری (ع) بود، مهدی نام گرفت. میلاد او امید به حضور دوازدهمین و منجی بشریت را در دل شیعیان زنده کرد و نوید شروع انتظاری طولانی اما شیرین را تا روزی که قدمهای الهی اش جهان را از عدل داد پر و قلبهای زمینیان را به انوار الهی متصل کند، یادآور می شد.
نیمه شعبان تنها روز ولادت مهدی فاطمه جشنی همچون دیگر اعیاد نیست، بزرگداشت مردی از نسل پیامبر (ص) است که روزی خواهد آمد، یادآور انتظار و حقیقتی زنده است که جهان را به سرانجامی شیرین می رساند. صدای پای قائم آل محمد در تاریخ میپیچد تا یاد و نام و عطر انتظارش امید آفرین باشد.
جشن نیمه شعبان از آئینهای قدیمی در ایران اسلامی است که در شهرهای کوچک و بزرگ این سرزمین، سالهای سال است که برگزار می شود و مردم از اقشار مختلف در آن سهمی دارند. جشنی که هم یادآور ولادت منجی عالمیان و هم یادآور انتظار برای ظهور اوست. امسال جشن بزرگ و خانوادگی «به عشق مهدی» در روز نیمه شعبان در مصلی بزرگ تهران با حضور خانواده ها در فضایی شاد و مملو از شور مهدوی برگزار شد.
درهای مصلی از ساعت ۹ صبح به روی مردم باز شد و موکب های پذیرایی مستقر در حیاط مصلی، با صبحانه گرم از مهمانان جشن پذیرایی کردند. پدرها و مادرها دست در دست کودکان و نوجوانان خود وارد شبستان مصلی می شدند، جایی که قرار بود گروه های سرود و مداحان به اجرای برنامه های متنوع لحظاتی شاد را رقم بزنند.
شادی یک روز ویژه در مصلی تهران
هنوز برنامه رسما شروع نشده که گروه های سرود از راه میرسند، هر کدامشان گوشه ای از مصلی نشسته اند و با نواهایی که از داخل سالن شبستان پخش می شود همخوانی می کنند. انگار سرودهای پخش شده این سالها که مخاطبش به جز مردم، خود گروه های سرود هم بوده اند. به هر حال هم خوانی ها اینطور ثابت می کند.
مخاطب مراسم اصلی اگرچه کودکان و نوجوانان هستند اما این بدان معنا نیست که پا به سن گذاشته ها حضورشان کمرنگ است. اتفاقا برعکس، خیلی از مسن تر ها با عصا و موی سپیدی که نشان از دهه ها تجربه دارد گوشه و کنار مصلی نشسته اند، بعضی با نوه ها و نتیجه ها آمده اند و برخی دیگر هم تنها و همراه با همسرانشان.
برنامه با قرائت آیاتی از قرآن کریم توسط قاری نوجوان آغاز و سپس حامد سلطانی مجری تلویزیون به روی سن می آید. فا شاد شاد، با بلند شدن پرچم های زرد رنگ یا مهدی، در دستان کودکان همراه با صدای دست و شادمانی شادتر هم می شود.
گروه اولی که به روی سن می روند گروه سرود زهراییون از خوزستان هستند که با لباس های عربی، سرودی عربی را می خوانند. گروه های بعدی هم به ترتیب می آیند و سرودهایشان که اکثرا رنگ بویی از اهل بیت و ایران دارد را اجرا می کنند. گروه های چون ندای ثامن، نسیم رحمت، رضوان و … علیرغم سرودهای متفاوت یک ویژگی مشترک دارند و آن هم حضور فعال نوجوانان در اجرا و مضامین زیبایی اشعاری است که اجرا می کنند.
عشق به مولایمان میراث خانوادگی است
یکی از خانم هایی که همراه با دختر خردسال و همسرش در مراسم شرکت کرده معتقد است مجالس شادی اهل بیت (ع) همیشه محل حضور همه اقشار مردم بوده اند، و از دلایلی که او در این روز بارانی به این مراسم آمده عشق و محبتی است که به امام زمان (عج) دارد و دلش می خواهد این محبت همراه با جشن و شادمانی در یاد دخترش بماند تا او هم از محبین اهل بیت (ع) باشد.
مرد مسنی که خود را محبیان معرفی می کند، بالای ۶۵ سال سن دارد، عصا به دست گرفته و همراه با همسرش در جشن شرکت کرده، او از عشق خود با ساحت امام زمان (عج) صحبت می کند و می گوید نمی دانم عمر ما کفاف بدهد که ایشان را در هنگام ظهور ببینیم یا خیر، اما دلمان می خواهد با حضور در این مجالس به ایشان ثابت کنیم که در جشنشان شاد و در عزا و عزاداری های اهل بیت غمگینیم، ما دوست داریم پای رکاب ایشان باشیم و اگر جان ناقابلی هست تقدیم حضرت کنیم.
محبیان معتقد است دیدن این همه کودک و خردسال و نوجوان در فضای شاد و صمیمی و در عین حال معنوی در روحیه نه فقط بچه ها که بزرگترهایشان اثر دارد.
او می گوید همه آدم ها نیازمند شادی و نشاط هستند و چه بهتر اگر این شادی در بستری معنوی شکل بگیرد.
بعد از اجراهای سرود، مداحان هم کم کم از راه می رسند، محمدحسین پویانفر، که در این سال ها با کارهای دسته جمعی که با بچه ها اجرا کرده حالا بسیاری از مرثیه کارهایش بر لب و زبان مردم جاری است، مرثیه ای مناسب حال و احوال روز عید می خواند و همه حاضران در مصلی نیز با او همراهی می کنند.
دقایقی مانده به اذان ظهر کم کم جمعیت در شبستان برای ادامه پذیرایی با تنقلات و خوراکی های جشن به بیرون هدایت می شوند، حیاط مصلی خیس از باران، زمستان را بیشتر شبیه بهار کرده. زیر این باران حتما دعا مستجاب است، دعا برای ظهور حجت در هوایی که شبیه به بهار آمدن عزیز دل زهراست.
