به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، مجموعه‌ای از داده‌های تازه که از آمریکا تا آسیا منتشر شده، تصویر روشنی از تغییر ناگهانی فضای مالی جهان نشان می‌دهد؛ تغییری که معامله‌گران آن را «ورود رسمی به فاز ترس» توصیف می‌کنند. شاخص احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان سقوط کرده، صندوق‌های سرمایه‌گذاری با خروجی پرشتاب سرمایه روبه‌رو شده‌اند و بورس‌های آسیا نخستین واکنش منفی گسترده خود را نشان داده‌اند؛ مجموعه‌ای از نشانه‌ها که در کنار هم یادآور شروع چرخه‌های پرتنش بازار در دهه‌های گذشته است.
در آمریکا، جایی که مصرف‌کننده همیشه نقش «سوخت موتور رشد» را بازی می‌کند، انتشار نظرسنجی دانشگاه میشیگان زنگ هشدار را بلندتر کرده است. شاخص احساسات از محدوده خوش‌بینی فاصله گرفته و به سطحی رسیده که تاریخی‌ها آن را «سیگنال خستگی» می‌خوانند؛ وضعیتی که معمولاً چند ماه قبل از ریزش‌های گسترده بازار رخ می‌دهد. اقتصاددان‌های میشیگان می‌گویند افت اخیر بیش از آن‌که واکنش به یک خبر باشد، نشان‌دهنده «فرسایش اعتماد» است؛ همان چیزی که در بحران 2008 و اوایل پاندمی 2020 هم دیده شده بود.
هم‌زمان، صندوق‌های سرمایه‌گذاری سهامی در آمریکا شاهد خروجی کم‌سابقه سرمایه بوده‌اند؛ خروجی‌ای که مدیران صندوق‌ها آن را «رفتار دفاعی» می‌دانند. بسیاری از سرمایه‌گذاران خرد ظرف یک هفته دارایی‌های خود را نقد کرده‌اند و جریان ورود پول به صندوق‌های شاخصی تقریباً متوقف شده. یکی از تحلیلگران وال‌استریت در گفت‌وگویی داخلی گفته است: «بازار هنوز سقوط نکرده، اما رفتار سرمایه‌گذار به ما می‌گوید ترس زودتر از سقوط می‌رسد.»
این فضا به سرعت به شرق آسیا منتقل شد. بورس‌های بزرگ منطقه – از توکیو و شانگهای تا هنگ‌کنگ – نخستین ریزش واکنشی خود را ثبت کردند و ارزش بازارهای آسیایی طی یک روز میلیاردها دلار آب رفت. معامله‌گران آسیایی می‌گویند آنچه امروز می‌بینند، بیشتر به «فروش پیش‌گیرانه» شباهت دارد تا اصلاح طبیعی قیمت‌ها. شرکت‌های تکنولوژی بیشترین ضربه را خورده‌اند؛ همان الگویی که در دوره‌های پرتنش دهه 90 و سال‌های پس از ترکیدن حباب دات‌کام دیده شده بود.
برخی اقتصاددان‌ها با مقایسه داده‌های فعلی با چرخه‌های تاریخی، می‌گویند بازارها وارد مرحله‌ای شده‌اند که «نشانه‌های ترس» از داده‌های مالی جلو زده‌اند. در دوره‌های گذشته هم معمولاً همین الگو دیده شده:
ابتدا افت اعتماد مصرف‌کننده، بعد خروج سرمایه از صندوق‌ها، سپس واکنش اولیه بورس‌های آسیا و در نهایت – اگر شرایط ادامه پیدا کند – فشرده‌شدن شدید نقدینگی در بازارهای جهانی.
اگرچه هنوز زود است درباره تکرار چرخه‌های بزرگ گذشته قضاوت کنیم، اما سرعت انتشار ترس در بازارهای مختلف نشان می‌دهد معامله‌گران نسبت به آینده هوشیارتر و حساس‌تر شده‌اند. در لحظه‌ای که اقتصاد جهان با شوک‌های انرژی، فشار تورمی و ابهام ژئوپلیتیک دست‌به‌گریبان است, کوچک‌ترین تکانه می‌تواند این روند را تقویت کند.
بازارها هنوز سقوط نکرده‌اند، اما همه چیز دارد شبیه روزهایی می‌شود که در تاریخ بازارها با یک اسم شناخته می‌شود: «شروع فاز ترس».
انتهای پیام/
