حسین امتی نویسنده و کارگردان نمایش «یحتمل، بهترین بازیگر نقش اول زن» که این شبها در تالار مولوی روی صحنه است، در گفتگو با خبرنگار مهر درباره فضای داستانی این اثر نمایشی گفت: ماجرای نمایش در فضایی «لازمان» و «لامکان» رخ میدهد و درباره پادشاهی است که ولیعهدی ندارد. تلاش کردیم جهانی خلق کنیم که هم بتواند به گذشته ارجاع بدهد و هم نسبتش را با اکنون حفظ کند. به همین دلیل فرم کلی کار به سمت نوعی کلاژ پیش رفت و از تلفیق فضای آرکائیک، مدرن و پستمدرن شکل گرفت.
وی درباره تجربه حضور این اثر در جشنوارهها و رسیدن آن به اجرای عمومی در تالار مولوی توضیح داد: سالن برای من خیلی اهمیت تعیینکنندهای ندارد اما تالار مولوی را به دلیل پیشینه و عقبه دانشجویی خودم بیشتر دوست دارم و احساس نزدیکی بیشتری با آن میکنم. اجرای ما قرار بود از ۱۶ فروردین آغاز شود اما همزمانی با جنگ باعث شد برنامهریزیها به هم بخورد و بعد از آرامتر شدن شرایط تصمیم گرفتیم اجرا را آغاز کنیم. در این مدت عوامل تالار مولوی همکاری و همراهی ویژهای با گروه داشتند که برای ما بسیار ارزشمند بود.
امتی با اشاره به تجربه حضور در جشنواره تئاتر «شهر» و جشنواره تئاتر استان تهران عنوان کرد: در میان جشنوارههایی که تجربه کردهام، جشنواره تئاتر استان تهران را بیشتر دوست داشتم چون احساس میکردم تاثیر عوامل بیرونی در آن کمتر است. البته در مجموع از شکل و شیوه برگزاری هر ۲ جشنواره یعنی جشنواره تئاتر «شهر» و جشنواره تئاتر استان تهران راضی بودم و فکر میکنم هر ۲ تلاش کردند شرایط مناسبی را برای گروهها فراهم کنند.
این کارگردان تئاتر در ادامه با انتقاد از وضعیت امروز تئاتر و دشواریهای پیش روی نسل جوان گفت: در میان بازیگران گروه ما دانشجوی تئاتریای حضور دارد که وقتی با هم صحبت میکردیم، میگفت نمیداند بعد از پایان این اجرا چه اتفاقی برایش میافتد و آیا اصلاً دوباره امکان کار کردن خواهد داشت یا نه. این مسئله فقط مختص او نیست و به نظرم امروز جریان اصلی تئاتر ما در حصر تعداد محدودی از افراد قرار گرفته است. دانشجوهای تئاتر و تازهواردهای این حرفه عملاً رها شدهاند و مسیر کار کردن برایشان بسیار فرساینده و دشوار شده است.
وی افزود: امروز سالنهای دولتی برای دادن اجرای عمومی، رزومهای شامل ۳ تا ۵ اجرای عمومی در مقام کارگردان طلب میکنند و از طرف دیگر بسیاری از متقاضیان هم توان پرداخت هزینههای سنگین تماشاخانههای خصوصی را ندارند. در چنین شرایطی طبیعی است که بخش زیادی از نیروهای جوان و مستعد از ادامه مسیر ناامید شوند. به اعتقاد من تئاتر ما پیش از این، رو به احتضار بود و حالا به وضعیت رو به موت رسیده است.
امتی با تاکید بر نقش جشنواره تئاتر دانشگاهی در کشف استعدادهای تازه اظهار کرد: فکر میکنم اصلیترین بستر تئاتری ما جشنواره تئاتر دانشگاهی بود؛ حتی به نظرم در مقاطعی از جشنواره تئاتر فجر هم جلوتر حرکت میکرد. امروز چه در سینما و چه در پلتفرمها هم همین معضل دیده میشود و کمبود چهرههای تازه و خوشذوق، چه در مقام بازیگر و چه در مقام نویسنده و سناریست، کاملاً محسوس است. انگار فضای کاری به شکلی انحصاری درآمده و حتی آن جنبه رقابتی میان افراد هم دیگر کمتر دیده میشود.
این نویسنده و کارگردان درباره بازخورد مخاطبان نسبت به اجرای نمایش نیز گفت: خوشبختانه بازخورد تماشاگران خوب بوده است. در شبهای ابتدایی اجرا یکسری مشکلات فنی داشتیم اما مخاطبان با درک و همراهی این مسئله را پذیرفتند و به گروه انرژی دادند. من معتقدم همه اعضای گروه فوقالعاده هستند و اگر نقدی هم به کار وارد باشد، مسئولیت آن کاملاً برعهده من است.
نمایش «یحتمل، بهترین بازیگر نقش اول زن» از ۱۷ اردیبهشت در تالار مولوی روی صحنه رفته است.
محسن رضوی نیا، کیارش کام رو، بهار صبوریان، ملیحه آقایی، کامیار احمدی، مهدی مهدی زاده، علیرضا لطفی زاده، عطاالله نجفی، فرهود عباسی فرد، شادمهر کیانی و علی محمدجانی گروه بازیگران این نمایش را تشکیل میدهند.
عکس از سارا ثقفی است.
