به گزارش خبرنگار مهر، نمایش «میراث» نوشته زندهیاد بهرام بیضایی به طراحی و کارگردانی غلامرضا عربی و تهیهکنندگی امیررضا داودی پسند این روزها در تماشاخانه سنگلج روی صحنه است. این نمایش که نخستین بار در سال ۱۳۴۶ نوشته شده، در اجرای تازه خود تلاش دارد بار دیگر ظرفیتهای یک متن کلاسیک ایرانی را برای مخاطب امروز به نمایش بگذارد. همچنین آویژه از ۱۴ مرداد در کسوت کارگردان نمایش «یک فیل ناپدید شده است» را در تالار چهارسو مجموعه تئاترشهر روی صحنه دارد.
ناصر آویژه، بازیگر این نمایش، درباره اجرای متون کلاسیک نمایشی ایران و دلایل ماندگاری این آثار بیان کرد: بسیاری از نمایشنامههای کلاسیک که نویسندههای بسیار خوبی مانند بهرام بیضایی، اکبر رادی و دیگر بزرگان تئاتر ایران داشتهاند، بدون تاریخ مصرف نوشته شدهاند. برای مثال نمایشنامه «میراث» در سال ۱۳۴۶ نوشته شده اما امروز که در سال ۱۴۰۵ هستیم، همچنان وقتی اجرا میشود با مخاطب امروزی ارتباط برقرار میکند.
وی ادامه داد: میتوانیم بگوییم نمایشنامههای کلاسیک ایرانی به این دلیل که نویسندههایشان نگاهی جهانشمول و بدون تاریخ مصرف داشتهاند، قطعاً برای امروز نیز جذابیت دارند. به نظرم نمایش «میراث» انگار برای امروز ما تعریف شده است. ما میبینیم خانهای صاحب اصلیاش از دنیا رفته و برادرانی که ماندهاند قرار است بین خودشان برنامهای بریزند و در همین شرایط دزدانی هم هستند که خانه را به یغما میبرند، اما این آدمها همچنان فکر میکنند که باید با یکدیگر گفتگو کنند و به توافق برسند.
آویژه با اشاره به نسبت این موقعیت نمایشی با شرایط امروز که برای مخاطب جذاب و حتی ضروری است، بیان کرد: بسیاری از آثار بهرام بیضایی هر زمان که اجرا شوند، تازه و برای مخاطب جذاب هستند و فارغ از تاریخ مصرف نوشته شدهاند.
این بازیگر درباره ویژگیهای یک متن کلاسیک و ضرورت هماهنگی دیگر عناصر اجرایی با متن توضیح داد: چنین آثاری اولین قوتشان بحث نوشتار است و وقتی شما سراغ آنها میروید، باید سایر عوامل و عناصر اجرا نیز با آن هماهنگ باشند؛ یعنی باید برای بهتر دیده شدن متن تلاش کنند. اگر یک متن کلاسیک ایرانی را بردارید که از لحاظ نگارش و نوشتار قوی بوده است، باید کارگردانی، بازیها و دیگر جزئیات نیز به قدر کافی مناسب باشند تا درک درستی از متن را برای مخاطب بسازند.
وی افزود: اولین روزی که نمایش «میراث» را کار میکردیم، از این شگفتزده بودم که چطور میشود این متن در سال ۱۳۴۶ نوشته شده باشد و در سال ۱۴۰۵ همچنان تر و تازه باشد. به نظرم این موضوع نشان میدهد هنرمندی که متعلق به زمان و مکان نیست، همیشه زنده است و هنر او در همه زمانها میتواند کارکرد داشته باشد.
آویژه در ادامه درباره وظیفه هنرمندان تئاتر در بزنگاههای اجتماعی اظهار کرد: وظیفه هنرمند تئاتر در بزنگاههای اجتماعی این است که باید متنی را انتخاب کند که دغدغهمند بوده و حرفی برای گفتن داشته باشد، در عین حالی که جذابیت، سرگرمی و تفریح هم دارد. مهم این است که متن با نبض زمانه هماهنگی داشته باشد.
وی تصریح کرد: فکر میکنم انتخاب متن درست توسط کارگردان، اولین، بزرگترین و مهمترین کاری است که او انجام میدهد. روشن ماندن چراغ تئاتر، زحمت گذشتگان ماست که به سختی کار کردند و با درک عمیق هنر و بهخصوص هنر تئاتر توانستند کارهایی انجام دهند که به این هنر وقار بخشیده است. باید آثار در کنار مردم و برای آنها باشد و حال بهتری را برای مخاطب بسازد.
این هنرمند در پایان با اشاره به نگاه غلامرضا عربی، کارگردان نمایش «میراث»، بیان کرد: احترامی که او به متن و افراد میگذارد، کمک کرده که یک نگاه سالم و درست در ارائه کارش هم داشته باشد. فکر میکنم نمایش «میراث» به خاطر موضوع، نوشتار و پس از آن به لحاظ جنس کارگردانی و بازیگری، تأثیر عمیقی بر ذهن تماشاگران میگذارد.
نمایش «میراث» نوشته بهرام بیضایی، به طراحی و کارگردانی غلامرضا عربی و تهیهکنندگی امیررضا داودیپسند، با بازی ناصر آویژه، مرتضی رستمی، آرام نیکبین، حمیدرضا حسینعلی، ابراهیم خسروی، احمد مطوری، علی حسینی، سهیل اکبری، آویسا عربی، سپهر حمزه، زهرا یافتیان، سیدمجتبی موسوی، محمدحسن یاوری و مجتبی بروشکی روی صحنه میرود.
این نمایش تا ۲۳ مرداد هر شب ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه سنگلج اجرا میشود.
در خلاصه داستان «میراث» آمده است: «درگیریها بر سر میراث به اوج میرسد، اما دزدها مشغول تاراج آن میراثند … .»
