سروش حسین زاده – کمیسیون رمزارز انجمن فینتک: این روزها صنف رمزدارایی ها سیبل همه ی ناملایمتی ها می شود . از رسانه های زنجیره ای تا مدیران دولتی هر وقت کسی فکر میکند «الان چه اکتی انجام دهم که عملکردم به چشم بیاید» در خلوت خودش به این نتیجه می رسد یک «لگد» به صنف رمزارز بزند بلکه شاید خاطرش التیام یابد.
روز پنجشنبه سوم آبان ماه ۱۴۰۳ در اقدامی خودسر ، غیرکارشناسی و غیرمسئولانه توسط بانک مرکزی، حساب های بانکی صرافی های رمزارزی مسدود شد. از آنجاییکه ماهیت پلتفرم های رمزارزی امانت داری از دارایی های کاربران می باشد، اقدام بانک مرکزی در اخلال دسترسی شهروندان به وجوه بانکی خود که نزد پلتفرم های رمزارزی به امانت گذاشته شده، اقدامی در راستای تشویش اذهان مردم و تشویق آنها به مهاجرت به پلتفرم های خارجی می باشد.
البته تصمیمات غیرکارشناسی بانک مرکزی مسبوق به سابقه بوده و نظیر آن را می توان به کاهش یک چهارمی سقف واریز نسبت به سایر صنوف کشور اشاره کرد. عملی که به بهانه مهار قیمت دلار انجام شد ولی از آن زمان قیمت دلار بیش از ۱۰۰٪ افزایش داشته است.
از آنجاییکه حجم روزانه بازار دارایی های دیجیتال در حدود ۳ همت تخمین زده می شود و این عدد حدودا نیمی از حجم روزانه بازار خودرو می باشد، اگر برنامه بانک مرکزی در این است که بازار رمزارزها تعطیل شود، این حجم به سمت بازار خودرو روانه خواهد شد و از آنجاییکه حجم عرضه تقریبا ثابت هست شاهد تورم ۴۰۰ درصدی و پراید ۱.۲ میلیاردی در بازار خودرو خواهیم بود.
بانک مرکزی نمی تواند از طریق «سرکوب» تقاضای بازارهای مختلف را کنترل کند. عطش برای حفظ دارایی ها از تورم به علت سیاست های غلط وجود دارد. پس اگر در یک بازار خاص اقدام به سرکوب تقاضا نماید فشار تقاضا در بازارهای دیگر سر در می آورد.
بازار رمزدارایی ها به علت لیکوئیدیتی که با بازار جهانی دارد به راحتی می تواند سدی برای کنترل نقدینگی سرگردان در کشور باشد و متاسفانه مدیران بانکی چشم خود را بر روی این ظرفیت عظیم بسته و صرفا چماق را از درون کشو در می آورند.
