به گزارش اقتصادآنلاین، ناصر تقوایی، نویسنده، فیلمساز و عکاس شناختهشده سینمای ایران، صبح امروز سهشنبه ۲۲ مهرماه در سن ۸۴ سالگی در بیمارستان نیکان تهران درگذشت. بر اساس اعلام نزدیکان، دلیل درگذشت این هنرمند عوارض ناشی از بیماری و کهولت سن بوده است؛ بیماریای که در سالهای اخیر موجب خانهنشینی و دوری او از فعالیتهای سینمایی شده بود.
مرضیه وفامهر، همسر ناصر تقوایی، با انتشار تصویری از لب خندان تقوایی در صفحه شخصی خود که موجی از واکنشهای تاثربرانگیز را به همراه داشته، خبر درگذشت همسرش را اعلام کرد و نوشت: «ناصر تقوایی هنرمندی که دشواری آزاده زیستن را برگزید، به رهایی رسید. پروازش را به خاطر بسپاریم. او عاشق گیاهان بود، به یادش درخت بکاریم. او عاشق نور بود، شمع خویش را بیافزاییم. او عاشق جامه سپید بود، به یادش سپید بپوشیم. او عاشق ادبیات بود، به یادش بخوانیم. او عاشق سینما بود، به یادش تماشا کنیم. یاد او را با نواختن و شنیدن موسیقی و تماشای هنرها گرامی بداریم، نه غیر از این. راهش پررهرو.»
ناصر تقوایی متولد ۲۲ تیر ۱۳۲۰ در آبادان بود و از چهرههای شاخص و مولف موج نوی سینمای ایران به شمار میرفت. او کار خود را با مستندسازی آغاز کرد و در دهه ۵۰ با آثاری چون «صادق کرده» و «آرامش در حضور دیگران» به عنوان فیلمسازی متفاوت شناخته شد.
شهرت گسترده تقوایی با ساخت سریال ماندگار «داییجان ناپلئون» بر اساس رمان ایرج پزشکزاد رقم خورد؛ اثری که هنوز یکی از مهمترین تولیدات تاریخ تلویزیون ایران محسوب میشود. فیلم سینمایی «ناخدا خورشید» نیز که اقتباسی آزاد از رمان «داشتن و نداشتن» ارنست همینگوی بود، از برجستهترین آثار تاریخ سینمای ایران به شمار میرود.
از دیگر آثار شاخص این کارگردان میتوان به فیلمهای «نفرین»، «ای ایران»، «کشتی یونانی» و «کاغذ بیخط» اشاره کرد. آخرین فیلم بلند او، «کاغذ بیخط»، در سال ۱۳۸۰ ساخته شد. او پس از آن دو پروژه نیمهتمام با نامهای «زنگی و رومی» و «چای تلخ» را آغاز کرد که هر دو ناتمام ماندند.
تقوایی همچنین در حوزه مستندسازی آثاری چون «نانخورهای بیسواد»، «اربعین»، «آرایشگاه آفتاب»، «تاکسیمتر» و «باد جن» را در کارنامه دارد و در زمینه نگارش نیز مجموعه سهجلدی فیلمنامه «کوچک جنگلی» را نوشته بود که پس از چند سال تلاش، ادامه تولید آن به بهروز افخمی سپرده شد.
ناصر تقوایی با آثار ماندگار و نگاه انسانی خود، یکی از مهمترین روایتگران تاریخ معاصر ایران در قاب سینما بود.
