به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از عصر ایران، پژوهشگران میگویند یک مقاله جدید نشان میدهد در ریتم درونی خورشید طی ۴۰ سال گذشته، چیزی تغییر کرده است. این ریتم [تغییرات] آبوهوای فضایی را که میتواند بر زندگی روی زمین تاثیر بگذارد، تعیین میکند و دانشمندان میگویند برای درک آنچه برای ستاره ما در حال رخ دادن است، بررسی فوری نیاز است.
مشخص شده است که خورشید در چرخههای ۱۱ ساله تغییر میکند و از دورههای فعال به دورههای کمفعالیتتر میرود. در بخشهای فعالتر این چرخهها، خورشید احتمال بیشتری دارد که شرارههای خورشیدی و فوران ذرات را به فضا پرتاب کند، رویدادهایی که میتوانند «به طوفانهای خورشیدی بالقوه خطرناک» منجر شوند.
این پژوهش جدید پس از آن انجام شد که دانشمندان به امواج صوتی بسیار کوچکی که درون خورشید وجود دارند، گوش دادند. این کار به آنها امکان میدهد تغییرات درون خورشید و معنای احتمالی آنها را برای چرخهها و رفتار خورشید بهتر درک کنند.
آنها دریافتند که به نظر میرسد خورشید در حال ورود به «الگوی رفتاری متفاوتی» است. افزون بر آهنگ معمول ۱۱ ساله، تغییرات بلندمدت بیشتری در ساختار آن وجود دارد که ممکن است نحوه عملکرد خورشید را تغییر دهد.
این بررسی نشان میدهد که فعالیت مغناطیسی خورشید درحال راندهشدن به لایهای درست در زیر سطح قابلمشاهده خورشید است و این لایه بهطور فزایندهای در حال کمعمقتر شدن است.
بیل چاپلین، از دانشگاه بیرمنگام و نویسنده ارشد این مقاله جدید، گفت: «خورشید ‘ریتم زیستی فعال’ مخصوص به خود را دارد که فعالیت مغناطیسی روبهافزایش و کاهش را ایجاد میکند و آبوهوای فضایی را شکل میدهد. با این حال، اندازهگیریها [و سنجشهای] رایج از [تغییرات] سطح خورشید تمام ماجرا را آشکار نمیکنند. [از جمله] اینکه خورشید ممکن است در حال ورود به الگوی رفتاری متفاوتی باشد که طی چند دهه درحال شکل گرفتن است.»
«ما شواهدی از تغییرات نظاممند را در چرخه فعالیت خورشیدی آشکار کردهایم. نکته مهم این است که فعالیت مغناطیسی با هر چرخه، بیشازپیش در نزدیکی سطح محدود میشود. این نخستین کشف از این نوع است و بدون مشاهدات بلندمدت ‘شبکه رصد نوسانهای خورشیدی بیرمنگام’ (BiSON) امکانپذیر نبود.»
پژوهشگران پیشنهاد میکنند که برای درک بهتر چرخه کنونی خورشید و هرگونه تغییر درونی که ممکن است نیروی محرک آن باشد و آن را دگرگون کند، به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
ساربانی باسو، از دانشگاه ییل، گفت: «ما کشف کردیم که رابطه میان نوسانهای درونی خورشید و فعالیت سطحی آن طی چند چرخه گذشته تغییر کرده است.»
«این روند را نمیتوان صرفا با ضعیفتر شدن میدانهای مغناطیسی توضیح داد. در عوض، این روند نشان میدهد که یک بازسازماندهی ساختاری در نحوه ذخیره شدن فعالیت مغناطیسی خورشید در زیر سطح آن در حال رخ دادن است.»
