به گزارش اقتصادآنلاین، امروز جمعه ۲ مرداد ۱۴۰۵، جامعه هنری ایران در سوگ یکی از بزرگترین ستونهای بازیگری خود نشست. اکبر عبدی، ستاره بیتکرار سینما، تئاتر و تلویزیون ایران، دار فانی را وداع گفت. درگذشت این هنرمند محبوب، موجی از اندوه را میان علاقهمندان به هنر هفتم ایجاد کرده است.
زمان خاکسپاری اکبرعبدی
مسعود دهنمکی، کارگردان، اعلام کرد مراسم تشییع پیکر اکبر عبدی، بازیگر فقید، احتمالاً یکشنبه صبح از مقابل تالار وحدت برگزار خواهد شد.
بیوگرافی اکبر عبدی؛ از نازیآباد تا کسب نشان درجه یک فرهنگ و هنر
اکبر عبدی آقاباقر (۴ شهریور ۱۳۳۹ – ۲ مرداد ۱۴۰۵) بازیگر و کارگردان برجسته ایرانی بود. او به خاطر تنوع بینظیر در نقشهایش و بازی در فیلمهای کمدی و درام شهرت جهانی داشت و دارنده نشان درجه یک فرهنگ و هنر بود.
سن اکبر عبدی هنگام فوت چقدر بود؟ / دلیل فوت اکبرعبدی
اکبر عبدی که متولد شهریور ۱۳۳۹ بود، پس از تحمل یک دوره بیماری سخت ریوی و قلبی که منجر به بستری شدن وی در بخش مراقبتهای ویژه در اردیبهشت ۱۴۰۵ شده بود، سرانجام در تاریخ ۲ مرداد ۱۴۰۵ در سن ۶۵ سالگی درگذشت. دلیل نهایی فوت اکبرعبدی سکته قلبی اعلام شده است. وی ساعت 20 امروز در خانه شخصی خود دارفانی را وداع گفت.
عبدی فعالیت هنری خود را از اواخر دهه ۱۳۵۰ آغاز کرد. او از هنرجویان مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما بود و با مجموعه تلویزیونی خاطرهانگیز «باز مدرسم دیر شد» (۱۳۶۲) به شهرت رسید. این بازیگر توانمند برای نقشآفرینیهای درخشانش در فیلمهای «مادر» (۱۳۶۸) و «خوابم میآد» (۱۳۹۰) موفق به دریافت دو سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره فیلم فجر شد.
اصالت و آغاز فعالیتهای هنری
اکبر عبدی آقاباقر در ۴ شهریور ۱۳۳۹ از پدری اردبیلی و مادری تهرانی در محله نازیآباد تهران به دنیا آمد. وی اصالتاً اهل روستای آقاباقر اردبیل بود و در ۸ دی ۱۳۹۴، کلید طلایی اردبیل از سوی رئیس شورای شهر به او تقدیم شد.
او از سال ۱۳۵۸ پس از دریافت مدرک دیپلم، با نمایشهای آماتوری کار خود را آغاز کرد. عبدی در سال ۱۳۶۱ وارد تلویزیون شد و در سال ۱۳۶۳ با فیلم «جنجال بزرگ» پا به عرصه سینما گذاشت. بازیهای درخشان او در فیلمهای «مردی که موش شد»، «اجارهنشینها»، «گراند سینما» و «ای ایران»، تواناییهای بیبدیل او را در ژانر کمدی به اثبات رساند.
درخشش اکبر عبدی در نقشهای متفاوت و به یاد ماندنی
نوع چهره و فیزیک عبدی به همراه خلاقیت او در بازیگری به قدری منحصربهفرد بود که او در فیلم «مادر» ساخته علی حاتمی در نقش یک معلول ذهنی و در فیلم «سفر جادویی» در دو نقش متفاوت میانسالی و کودکی ظاهر شد؛ آثاری که او را به اوج محبوبیت میان مخاطبان رساند. این هنرنماییها در آثار دیگری چون «دلشدگان» و «آقای شانس» نیز به وضوح مشهود بود.
از دیگر شاهکارهای بازیگری او میتوان به فیلمهای «هنرپیشه» (به کارگردانی محسن مخملباف) و «آدمبرفی» (به کارگردانی داود میرباقری) اشاره کرد. عبدی نیمه اول دهه هشتاد را در سکوت سینمایی سپری کرد و با وجود اینکه در سال ۱۳۸۰ برای بازی در فیلم «نان و عشق و موتور هزار» نامزد جشنواره فجر شد، بازیهای او در اواخر دهه هفتاد کمتر مورد توجه قرار گرفت.
حواشی، مواضع صریح و دریافت نشان ملی
اکبر عبدی همواره به صراحت لهجه معروف بود. او در ۲۳ اسفند ۱۳۹۰ در برنامه تلویزیونی «پارک ملت» حاضر شد و ضمن انتقاد شدید از دستمزد خود در فیلم «اخراجیها»، انتقاداتی را نسبت به محمدرضا شریفینیا مطرح کرد. همچنین در اختتامیه سیامین جشنواره فیلم فجر نسبت به روند داوریها معترض شد و اعلام کرد که باید برای بازی در فیلم «ای ایران» سیمرغ میگرفت.
در تیرماه ۱۳۹۲، او در روزهای پایانی دولت دهم، به همراه داریوش ارجمند نشان درجه یک فرهنگ و هنر را دریافت کرد. در سال ۱۳۹۴ نیز شایعاتی مبنی بر مهاجرت او به شهر آلانیا در ترکیه به دلیل مشکلات سلامتی منتشر شد که وی به سرعت آن را تکذیب کرد و با حضور در پروژه «رسوایی ۲» مسعود دهنمکی به شایعات پایان داد. در بهمن ۱۳۹۶ نیز در آیین افتتاحیه جشنواره فجر از او تجلیل به عمل آمد.
چرا اکبر عبدی را مرد هزار چهره مینامیدند؟
اکبر عبدی به دلیل چهره خاص، انعطاف بسیار بالا در بازی و قابلیت فوقالعاده در پذیرش گریمهای سنگین و عجیب، در میان اهالی هنر و مخاطبان به عنوان «مرد هزار چهره سینمای ایران» شناخته میشد.
او توانایی شگفتانگیزی در تغییر لحن، بازی با فرم صورت و بدن داشت. عبدی بارها در نقشهای کاملاً متفاوت، متضاد و حتی زنانه ظاهر شد و در هر کدام از آنها، شخصیتی کاملاً باورپذیر و جدید خلق کرد. او در دهههای ۷۰ و ۸۰ یکی از پرمخاطبترین و پرفروشترین بازیگران سینمای ایران به شمار میرفت.
برخی از آثار شاخصی که او در آنها نقشهای کاملاً متفاوت، عجیب یا زنانه را تجربه کرد عبارتند از:
- آدم برفی (در نقش درخشان درگی و زنپوش)
- خوابم میآد (در نقش مادر خانواده که برای آن سیمرغ گرفت)
- جنس لطیف
- نقره داغ
- شبی با عبدی
