به گزارش خبرگزاری مهر، شبکه الجزیره در گزارشی نوشت، عوامل زیادی وجود دارد که باعث وقوع اشتباهات فاجعهبار آمریکا و موفقیتهای ایران در جنگ اخیر شده است.
اول، مقامات آمریکایی اساسا در مورد ایران اشتباه محاسبه و قضاوت کردند؛ ایران تمدنی باستانی با تاریخی به قدمت ۵۰۰۰ سال به همراه فرهنگی عمیق، تابآوری ملی و افتخار ریشهدار دارد. دولت این کشور تسلیم قلدری و حملات آمریکا نشده به ویژه آن که ایرانی ها به یاد می آورند چگونه آمریکا در سال ۱۹۵۳ با سرنگونی یک دولت منتخب دموکراتیک و ایجاد یک دولت پلیسی که ۲۷ سال دوام آورد، دموکراسی را نابود کرد.
دوم، آمریکا پیشرفتهای تکنولوژیکی ایران را به شدت دست کم گرفته است. تهران در سطح جهانی در زمینه مهندسی و ریاضیات حرفی برای گفتن دارد. این کشور یک پایگاه صنعتی دفاعی داخلی با موشکهای بالستیک پیشرفته و پهپادها ایجاد کرده است. توسعه فناوری ایران با وجود چهار دهه تحریمهای فزاینده یک دستاورد ملی قابل توجه به شمار می رود.
سوم، فناوری نظامی به نفع ایران تغییر کرده است. هزینه ساخت موشکهای بالستیک ایران در برابر هزینه تولید موشکهای رهگیر آمریکایی بسیار کم است. پهپادهای ایرانی با ۲۰ هزار دلار تولید می شوند اما هزینه موشکهای رهگیر سامانه های هوایی آمریکا ۴ میلیون دلار است. موشکهای ضد کشتی ایران که تنها چند صد هزار دلار قیمت دارند، اکنون ناوشکنهای آمریکایی را که بین ۲ تا ۳ میلیارد دلار قیمت دارند، تهدید میکنند.
همچنین شبکه ضد دسترسی ایران در اطراف خلیج فارس، پدافند هوایی چند لایه آن، توانایی این کشور در سردرگم کردن سامانه ها با پهپادها و موشکها و قدرت تهران در تنگه هرمز، هزینه عملیاتی آمریکا علیه ایران را بسیار بیشتر از آن چیزی کرده است که واشنگتن بتواند از عهده آن برآید. به تمام این موارد قدرت ایران در پاسخ تلافی جویانه به کشورهای منطقه را نیز اضافه کنید.
چهارم، تصمیم گیری های سیاسی غیر منطقی در آمریکا؛ جنگ با ایران توسط حلقه کوچکی از نزدیکان ترامپ بدون یک فرآیند رسمی درون سازمان در آمریکا اتخاذ شد. جو کنت، مدیر مرکز ملی مبارزه با تروریسم این کشور در ۱۷ مارس با اعلام استعفای خود تاکید کرد که این جنگ محصول یک سیستم تصمیمگیری بود که در آن سازوکارهای مشورتی وجود نداشت و ما شاهد یک جنگ غیر ضروری بودیم.
با توجه به همه این موارد، نتیجه نهایی احتمالی این است که جنگ احتمالاً با بازگشت به چیزی نزدیک به وضع موجود، با سه واقعیت جدید در صحنه، پایان خواهد یافت: اول، ایران عملا کنترل تنگه هرمز را در دست خواهد داشت. دوم، موقعیت بازدارندگی ایران به طور قابل توجهی تقویت خواهد شد. سوم، حضور نظامی بلندمدت آمریکا در منطقه خلیج فارس به صورت قابل توجهی کاهش پیدا می کند. ایران منافع استراتژیک بلندمدتی در همکاری با همسایگان خود، بدون درگیر شدن در جنگهای پی در پی دارد. این کشور هیچ علاقهای به شعلهور کردن دوباره جنگی که به تازگی با موفقیت به پایان رسانده، نخواهد داشت.
شکی نیست که ترامپ سعی خواهد کرد عقبنشینی قریبالوقوع خود را به عنوان یک پیروزی بزرگ نظامی و استراتژیک به تصویر بکشد؛ این ادعاها درست نخواهند بود. واقعیت این است که ایران بسیار پیشرفتهتر از آن چیزی است که واشنگتن تصور میکرد.
