به گزارش خبرگزاری مهر، نشریه آتلانتیک در گزارشی تحلیلی از پایان بازی ترامپ، نوشت: خطوط کلی پایان بازی رئیس جمهور ترامپ در جنگ علیه ایران اکنون در حال آشکار شدن است. طبق گزارشها، ترامپ دیروز در تماس تلفنی با بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل، توضیح داد که ایالات متحده در حال مذاکره برای یک «تفاهمنامه» با ایران است که «رسماً جنگ را پایان میدهد و یک دوره ۳۰ روزه مذاکره» را در مورد برنامه هستهای تهران و بازگشایی تنگه هرمز آغاز میکند. هدف و تأثیر چنین توافقی باید روشن باشد: آمریکا در حال کنار کشیدن از بحران است. ترامپ ممکن است یک حمله محدود دیگر را برای نشان دادن سرسختی و برآورده کردن خواستههای حامیان جنگ انجام دهد، اما این یک ژست نمایشی خواهد بود. پایان بازی در این مورد، تعبیری از «تسلیم» است.
این نشریه اضافه کرد: ترامپ بارها در مواجهه با ایران از ۱۸ مارس یعنی زمانی که اسرائیل به میدان گازی پارس حمله کرد و ایران هم با حمله به مهمترین تأسیسات تولید گاز طبیعی (متعلق به آمریکا در) قطر تلافی کرد، تردید کرده است. سپس ترامپ خواستار توقف هدف قرار دادن زیرساخت های انرژی ایران توسط کشورش و اسرائیل شد و جنگ عملاً پایان یافت. تهدیدهای مکرر ترامپ برای ازسرگیری حملات از آن زمان تاکنون، همه بلوف بوده اند. مقامات تهران 2 ماه است که محاسبه می کنند که ترامپ حمله دیگری را آغاز نخواهد کرد و به همین دلیل، با وجود آسیبهایی که از ۳۷ روز حملات بیوقفه متحمل شدهاند، هیچ امتیازی ندادهاند. برعکس، شرایط آنها برای توافق، شرایط یک پیروز میدان است: آنها خواستار دریافت غرامت جنگ، عدم محدودیت در غنیسازی اورانیوم، کنترل به رسمیت شناخته شده تنگه هرمز و پایان تحریمها هستند.
آتلانتیک سپس اضافه کرد: اینکه ترامپ در پاسخ به این سرپیچی، اکنون خواستار ۳۰ روز آتشبس و مذاکره شود، پذیرش ضمنی شکست است. اگر او در چند روز آینده حمله نمایشی را آغاز کند، ایرانیها ماهیت آن را به خوبی درک خواهند کرد. احدی باور ندارد که او قرار است یک ماه دیگر جنگی تمامعیار را ازسر بگیرد. از جمله دلایل دیگر، با ۳۰ روز فرصت بیشتر برای التیام، مسلح شدن مجدد و پر کردن خزانهاش با هزینهها، ایران به دشمنی قدرتمندتر تبدیل خواهد شد. علاوه بر این، در ۳۰ روز آینده، نظام حقوقی جدید تنگه هرمز (تعیین شده از سوی) ایران ممکن است کاملاً تثبیت شده باشد. همانطور که موسسه مطالعات جنگ گزارش میدهد، ایران از دوره آتشبس برای «عادیسازی» کنترل خود بر تنگه با «مجبور کردن کشورهای واردکننده نفت» به ایجاد توافقنامههای ترانزیتی با تهران و دریافت عوارض از کشتیهای کشورهایی که چنین توافقنامههایی ندارند، استفاده کرده است. به گفته مقامات ایرانی، نظام حقوقی جدید تنگه هرمز به شرکای راهبردی ایران، مانند روسیه و چین، اولویت میدهد و به کشورهای دوست ایران، مانند هند و پاکستان، اجازه میدهد تا در مورد توافقنامههای ترانزیتی خود مذاکره کنند. کشتیهای مرتبط با کشورهایی که ایران آنها را دشمن میداند، به طور کامل از دسترسی به تنگه منع خواهند شد.
