به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، مردان معمولاً پس از جراحی سرطان پروستات، برای کاهش خطر بازگشت سرطان، تحت پرتودرمانی و هورموندرمانی قرار میگیرند.
با این حال، محققان گزارش دادند که به نظر میرسد هورموندرمانی برای اکثر این مردان، مزیت کمی در افزایش طول عمر دارد.
دکتر «آمار کیشان»، محقق اصلی و معاون اجرایی انکولوژی پرتودرمانی در دانشکده پزشکی دیوید گفن در دانشگاه لس آنجلس، گفت: «یافتههای ما نشان میدهد که برای اکثر مردانی که سطح PSA قابل تشخیص اما پایینی دارند، پس از جراحی برداشتن پروستات، پرتودرمانی پس از عمل به خودی خود بسیار مؤثر است.»
وی در یک بیانیه خبری گفت: «با حذف ایمن هورموندرمانی در این بیماران، میتوانیم به طور بالقوه ماهها از درمانی که ممکن است به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی آنها تأثیر بگذارد، بدون افزایش طول عمر، جلوگیری کنیم.»
محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند که هورموندرمانی تولید تستوسترون را که باعث رشد برخی از سرطانهای پروستات میشود، مسدود میکند.
کیشان گفت: «نشان داده شده است که این درمان در مردانی که پروستات آنها هنوز سالم است، در ترکیب با پرتودرمانی، نتایج را بهبود میبخشد. با این حال، اینکه آیا این درمان برای مردانی که پس از جراحی قبلی پرتودرمانی دریافت میکنند، نیز مفید است یا خیر، هنوز مشخص نیست.»
محققان گفتند که هورمون درمانی همچنین عوارض جانبی قابل توجهی برای مردان دارد، از جمله خستگی شدید، گرگرفتگی، اختلال عملکرد جنسی، افزایش وزن، از دست دادن استخوان و افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی.
برای مطالعه جدید، محققان دادههای بیش از ۶۰۰۰ مرد را که در شش کارآزمایی بالینی شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند و پرتودرمانی به تنهایی را با پرتودرمانی همراه با هورمون درمانی کوتاه مدت یا بلند مدت مقایسه کردند.
نتایج نشان داد که تقریباً همان درصد از مردان پس از ۱۰ سال، چه هورمون درمانی دریافت کرده باشند و چه نه، زنده مانده بودند- حدود ۸۴٪.
محققان همچنین دریافتند که گسترش هورمون درمانی کوتاه مدت به بلند مدت، بقای بیماران را بیشتر بهبود نمیبخشد، اما خطر گسترش سرطان به سایر قسمتهای بدن را به میزان کمی کاهش میدهد.
با این حال، مردانی که سطح PSA بالاتری دارند، بهبود کمی در بقا نشان دادند، که نشان میدهد هورمون درمانی ممکن است برای آنها ارزشمند باشد. PSA (آنتیژن اختصاصی پروستات) توسط غده پروستات تولید میشود و افزایش سطح آن میتواند نشانهای از سرطان پروستات باشد.
کیشان گفت: «هدف ما همیشه درمان سرطان با به حداقل رساندن آسیب است. این مطالعه به ما کمک میکند تا به سمت مراقبتهای شخصیتر برای مردان مبتلا به سرطان پروستات حرکت کنیم. با شناسایی بهتر اینکه چه کسی واقعاً از هورمون درمانی سود میبرد، میتوانیم درمان را هوشمندانهتر کنیم، مداخلات غیرضروری را کاهش دهیم و بر بهبود آرامش روانی کلی بیماران تمرکز کنیم.»
