علی واشقانی در گفتگو با خبرنگار مهر، ضمن اعلام خبر عبور حجم پلاسمای ارسالی به تولیدکنندگان دارو از مرز ۳۰۰ هزار لیتر گفت: برای اولین بار در تاریخ فعالیتهای تخصصی سازمان انتقال خون ایران، حجم پلاسمای تحویلی به شرکتهای داروسازی داخلی از این مرز عبور کرده که دستاوردی بزرگ در مسیر خودکفایی دارویی کشور محسوب میشود.
وی با اشاره به جایگاه استراتژیک پلاسمای انسانی در نظام سلامت، افزود: پلاسما ماده اولیه حیاتی برای تولید داروهای نجاتبخش است که در لیست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد و در درمان بیماریهایی مانند هموفیلی، نقص سیستم ایمنی، سوختگیهای شدید و تروماهای ناشی از حوادث، نقش کلیدی ایفا میکند.
مدیرکل دفتر تضمین کیفیت سازمان انتقال خون ایران، درباره چالشهای تأمین پلاسما توضیح داد: تأمین پایدار پلاسما به عنوان ماده اولیه داروهای پلاسماپایه، یکی از دغدغههای اصلی بسیاری از کشورها به ویژه در مناطق در حال توسعه است. سازمان انتقال خون ایران با ارسال پلاسمای مازاد بر نیاز بالینی به شرکتهای تولیدکننده داخلی، گام مؤثری در جهت تأمین امنیت دارویی کشور برداشته است.
واشقانی با مرور آمار دو دهه اخیر، خاطرنشان کرد: میانگین ارسال پلاسمای سازمان انتقال خون در ۲۰ سال گذشته حدود ۱۸۰ هزار لیتر در سال بوده، اما با اجرای طرحهای ارتقای بهرهوری و بهینهسازی فرآیندها در دو سال اخیر، توانستیم حجم قابل توجهی پلاسما را به چرخه تولید دارو اختصاص دهیم.
وی درباره عملکرد سال ۱۴۰۴، گفت: با وجود چالشهایی مانند تقارن ایام اهدای خون با ماه مبارک رمضان و برخی محدودیتهای منطقهای، خوشبختانه حجم پلاسمای ارسالی به رکورد ۳۲۰ هزار لیتر رسید. این افزایش ظرفیت میتواند کمک شایانی به تأمین داروهای استراتژیک مشتق از پلاسما و کاهش وابستگی به واردات کند.
مدیرکل دفتر تضمین کیفیت سازمان انتقال خون ایران، عامل اصلی این موفقیت را اهدای صددرصد داوطلبانه و انساندوستانه خون دانست و تأکید کرد: اهداکنندگان با نیت خیر و بدون هیچ چشمداشتی، سرمایهای ارزشمند برای سلامت جامعه فراهم میکنند که قدردانی از این عزیزان هرگز کفایت نمیکند.
واشقانی در پایان از تلاشهای بیوقفه پرسنل فداکار سازمان انتقال خون ایران نیز تقدیر کرد و افزود: این دستاورد حاصل همدلی، کار تیمی و تعهد همه همکارانی است که در زنجیره جمعآوری، فرآوری و توزیع پلاسما شبانهروز تلاش میکنند تا سلامت هموطنان تضمین شود.
