به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایفدانا، حسین رستگار افزود: هدف از ارزیابی حلال در مکملهای غذایی، سنجش اثربخشی درمانی این محصولات نیست، بلکه تمرکز اصلی بر منشأ مواد اولیه، ترکیبات بهکاررفته و فرآیند تولید است تا اطمینان حاصل شود محصول نهایی با موازین شرعی و الزامات حلال مطابقت دارد.
وی با بیان اینکه مصرفکنندگان مسلمان نسبت به منشأ مواد تشکیلدهنده محصولات سلامتمحور حساسیت بالایی دارند، گفت: در حوزه مکملهای غذایی با توجه به تنوع اشکال مصرفی مانند قرصها، شربتها، پودرها و کپسولهای گیاهی، انتظار میرود تولیدکنندگان از مواد اولیه با منشأ حلال استفاده کنند.
رستگار با اشاره به چالش استفاده از ژلاتین در برخی کپسولها اظهار کرد: ژلاتین مورد استفاده در برخی محصولات ممکن است منشأ غیرحلال داشته باشد؛ از این رو استفاده از ژلاتین ماهی، ژلاتین گاوی دارای تأییدیه حلال و همچنین کپسولهای گیاهی به عنوان جایگزین در حال گسترش است.
رئیس مرکز ملی تحقیقات حلال سازمان غذا و دارو ادامه داد: ارزیابی حلال بودن مکملها صرفاً محدود به ماده مؤثره نیست و تمامی اجزای فرمولاسیون از جمله رنگها، طعمدهندهها، اسانسها، مواد جانبی و کمکفرآیندها نیز باید از نظر منشأ و انطباق با الزامات حلال بررسی شوند.
وی با اشاره به تجربه کشورهای اسلامی در توسعه نظامهای ارزیابی حلال افزود: کشورهایی مانند مالزی و اندونزی ساختارهای پیشرفتهای برای ارزیابی و صدور گواهی حلال در حوزه غذا، دارو، مکملها و فرآوردههای آرایشی و بهداشتی ایجاد کردهاند که میتواند در ارتقای نظام تضمین حلال مورد استفاده قرار گیرد.
رستگار تأکید کرد: تولید مکملهای غذایی حلال مستلزم کنترل دقیق زنجیره تأمین، شناسایی منشأ تمامی مواد اولیه و استقرار نظامهای ردیابی و پایش مستمر فرآیندهای تولید است. رعایت این الزامات علاوه بر پاسخگویی به نیاز مصرفکنندگان مسلمان، به توسعه بازار محصولات حلال و افزایش اعتماد عمومی کمک میکند.
