به گزارش خبرگزاری مهر، جمعی از معلمین و اندیشه ورزان اقتصادی –فناوری و حکمرانی در مورد فرصتهای اقتصادی ایران در جنگ ترکیبی حاضر بیانیه ای منتشر کردند.
در بخشی از بیانیه آمده است: شواهد فراوان موجود نشان میدهد که نه تنها میتوان اقتصاد جنگ را مدیریت کرد، بلکه در صورت اتخاذ آرایش درست حتی میتوان این شرایط را به فرصتی برای پیشرفت اقتصادی و قراردادن ایران در مدار جدیدی از پیشرفت در منطقه و فرامنطقه تبدیل نمود. این همان دلیلیست که باعث شده تا مطابق نظرسنجیهای معتبر، عموم مردم ایران به شرایط ایران پس از جنگ امیدوارتر شوند و بدانند که راه برونرفت از چرخه باطل تحریم و مذاکره، شکست نظم ظالمانه غربی و اتخاذ شیوه جدیدی در اقتصاد خارج از دایره باطل دلار و تورم و رکود است
متن کامل بیانیه به شرح ذیل است:
ایران اسلامی امت شاهدیست که دنیای شبزده را بیدار کرده و طلایهدار جهانی نو و باشکوه شده است. پیام عزت، کرامت و حقطلبی مردم ایران، به بیرون از مرزها جاری شده و همگان را به تحسین واداشته است. اما در این سوی مرزها، سالهاست که جریان بنبستنما تلاش کرده تا ایران را کشوری ضعیف، فروپاشیده و به بنبسترسیده نشان دهد و حد آن را از ملتی جهانی، به کشوری منزوی و گوشهگیر در اذهان مردم فروبکاهد. از نظر این جریان، تنها راه برونرفت از این وضعیت فرضی، کنار گذاشتن نقاط قوت ملت ایران یعنی تبعیت از ولایت فقیه، روحیه استقلال و عزتطلبی، باور به مقاومت، توان بالقوه و بالفعل در امور دانشبنیان و فناوریهای راهبردی است؛ و تجویز آنها اعتماد دوباره به وعدههای شیطان، وابستگی به بیگانه، و اختصاصیسازی فرهنگ و اقتصاد است. فرمول ناباوران به توان ملی که ریشه در تفکر قاجار و پهلوی دارد برای همه دورانها یکی است و هر بار آن را به شیوه و زبانی بزک میکنند.
حال که مردم ایران نه تنها در بنبست خیالی غربزدگان قرار نگرفته و با همه کاستیها و دشمنیها، پیشرفتهای غیرقابل کتمانی را رقم زدهاند و بلوغ فرهنگی و اجتماعی خود را به نمایش گذاشتهاند، بار دیگر خودنمایی کرده و صحبت از بنبستی دیگر میکنند. لذاست که با بزرگنمایی خسارات جنگ و کوچکنمایی فرصتهای پیشرفت درونزا سعی باطل خود را برای هدف قرار دادن اذهان مردم و مسئولین به کار میبرند. آنها تلاش میکنند تا مسئولینی را که خالصانه و شبانهروز به خدمت مردم و مدیریت جنگ برآمدهاند ناامید کرده و با تحلیلهای نادرست و اعداد و ارقام شاخصناپذیر به سوی دوگانه «یا اقتصاد یا مقاومت» سوق دهند. و حال که گلوی دشمن در زیر پایمان، پرتگاه وابستگی و توسعه نیافتگی در پشت سرمان، و دشتهای وسیع شکوفایی علمی و اقتصادی و تمدنی، پیش رویمان قرار دارد، ما را از فقر و نابسامانی بترسانند که «الشَّیطَانُ یَعِدُکُمُ الفَقر».
توفیقات به دستآمده در حوزه نظامی، ناشی از اتخاذ رویکردهای غیرمتعارف ایران در جنگ بوده و با نسخههای رایج و اتکا به منابع محدود ممکن نبوده است. به همین طریق، اقتصاد متعارف و انگارههای لیبرالی و پذیرش بازار بهظاهر آزاد جهانی به عنوان وحی منزل نمیتواند راهگشای پیشرفت ایران در جنگ ترکیبی حاضر باشد؛ همانگونه که در دوره تحریمها نیز نتوانست مرهمی برای اقتصاد ایران باشد.
اداره اقتصادی جنگ و رساندن ایران به قلههای پیشرفت نیازمند تزریق نگاه حسن باقریها، شهامت ستاریها، اعتماد طهرانیمقدمها و توان قاسم سلیمانیهاست. و ایران امروز پر از متبحران و توانمندانیست که میتوانند آرایش جدیدی را برای بسیج اقتصادی کشور بنا کنند و دشمن را از آخرین حربههای خود مأیوس سازند؛ و این شعار نیست.
نگاه بنبستشکن و شواهد فراوان موجود نشان میدهد که نه تنها میتوان اقتصاد جنگ را مدیریت کرد، بلکه حتی در صورت اتخاذ آرایش درست اقتصادی میتوان این شرایط را به فرصتی برای تقویت پیشرفت درونزا و بازتعریف نقش ایران در منطقه و فرامنطقه تبدیل نمود. این همان دلیلیست که باعث شده تا مطابق نظرسنجیهای معتبر، عموم مردم ایران به شرایط ایران پس از جنگ امیدوارتر شوند و بدانند که راه برونرفت از چرخه باطل تحریم و مذاکره، شکست نظم ظالمانه غربی و اتخاذ شیوه جدیدی در اقتصاد خارج از دایره باطل دلار و تورم و رکود است.
در نگاه فرصتمحور قائلین به رویکرد اقتصاد مردمی و دانشبنیان، مردم نه تنها باری بر دوش اقتصاد کشور نیستند بلکه خود بخشی از راه حلند. تجربه جنگ هشت ساله نشان داده که میتوان هم جنگید و هم تورم را کاهش داد و حتی تکرقمی نمود. میتوان چند برابر خدمات دوره پهلوی، روستاها را آباد کرد (نسبت ۸، ۵ و ۳ برابری در احداث جادههای روستایی، برقرسانی و آبرسانی در ده سال اول انقلاب نسبت به ده سال آخر رژیم پهلوی). و این در حالیست که شرایط امروز ایران به هیچوجه قابل مقایسه با اقتصاد ضعیف به ارثرسیده از دوران پهلوی نیست. توفیقات بیشائبه انقلاب اسلامی ایران در حوزه پیشرفت و عدالت (بدون هیچ جانبگیری؛ چنانچه مطابق گزارش سازمان ملل در شاخص توسعه انسانی که شاخصی ترکیبی در سه حوزه آموزش، سلامت و اقتصاد است، جمهوری اسلامی ایران در سی سال ابتدای خود پس از چین بیشترین رشد را تجربه کرده است) سبب شده تا فرصتها و ظرفیتهای بسیار گستردهای برای پیشرفت و عدالت و رفع زخمهای موجود معیشتی، پیش روی ما قرار گیرد؛ فرصتهایی مانند:
- فرصت تقویت پول ملی، رفع سلطه دلار و درمان تورم ناشی از وابستگی اقتصاد به دلار و سایر ارزهای خارجی و گسترش تجارت با ارزهای ملی
- فرصت اصلاح الگوی مالکیت و تکمیل زنجیره صنایع کشور (بالاخص دو صنعت پتروشیمی و فولاد) در صنایع پاییندست، تغییر ریل از خامفروشی و گسترش اشتغال و درآمدهای صادراتی و غیرقابل تحریم
- فرصت ایمنسازی زنجیرههای تأمین کشور از طریق احیای تجارت زمینی (که طی قرنها توسط نظم بحریِ غربی، عامدانه تخریب شده بود) و فرصت بهرهبرداری از آبراهها و تنگه هرمز برای تقویت نقش اقتصادی و امنیتی در جهان
- فرصت جانمایی جدید اقتصاد ایران در سطح منطقه و فرامنطقه در زمینه انرژی، ترانزیت، صنعت، فناوری، تجارت اقلام اساسی و ساختار تسویه مالی
- فرصت رشد کشاورزی و بهبود امنیت غذایی از طریق فعال کردن ظرفیتهایی مانند کشت دیم و استفاده از توان شرکتهای دانشبنیان
- فرصت گسترش شبکه ملی اطلاعات و فناوریهای مرتبط با زیرساختهای صنایع نیمههادی و تقویت اقتصاد دانشبنیان کشور
- فرصت رونق اقتصادی و کاهش هزینههای خانوار در حوزه مسکن از طریق اعطای زمین به مردم، هدایت اعتبارات و محدودسازی مالکیت بیش از نیاز در شهرهای بزرگ
- فرصت ایجاد نهضت سازندگی از طریق احیای جهاد سازندگی، محلهمحوری، و سازوکارهای هدایت منابع خرد مردمی و اعتبارات دولتی به سوی فعالیتهای مولد (با اصلاح واقعی مأموریت نظام بانکی)
- فرصت رونق کسب و کارهای خرد و خانگی در گستره کشور و تقویت پدافند غیرعامل از طریق توزیع شبکههای تولید انرژی و سایر محصولات و خدمات اساسی
- فرصت کاهش وابستگی شبکه انرژی به نفت و گاز و توسعه نیروگاهها بر اساس سبد متنوع سوختهای مصرفی و ایجاد نهضت بهینهسازی
همه این فرصتها در نگاهی است که به خدا و وعدههای او باور داشته و واقعیتهای جهان را برخلاف بنبستنماها، به درستی درک میکنند. «وَما کانَ لَنا أَن نَأْتِیَکُم بِسُلطَانٍ إِلَّا بِإِذنِ اللَّهِ وَعَلَی اللَّهِ فَلیَتَوَکَّلِ المُؤمِنُون». و تمام این توفیقات منوط به دو چیز است:
اول، عبور از این پیچ تاریخی به مدد ایمان و استقامت به دست میآید: ما باید باور کنیم تمامی پیشنهاداتی که میخواهند توافقی را بدون حفظ دست برتر ایران به دست آورند، عملاً ایران را از مواهب پیشرفت پایدار محروم کردهاند. بازسازی یک زیرساخت بمبارانشده، یک پروژه اقتصادی است اما از بین رفتن زیرساختهای اعتباری غرب و ارتقای جایگاه ایران اسلامی با تعریف پروژه به دست نمیآید. لذاست که بنبستاندیشی و تسلیم شدن از سر ترس، تألمی تاریخی و اندوهی ابدی را نصیب آیندگان خواهد کرد و تدوام مقاومت و بالا بردن آستانه تحمل درد (در عین اتخاذ تدابیر و تدارک الزامات کاهش آسیبپذیری از ناحیه دشمن)، الطاف الهی و افقهای جدیدی از پیشرفت را مقابل دیدگان ملت ایران پدیدار میسازد؛ که هر پیشرفتی به بهایی به دست میآید و بهای پیشرفت ایران، مقاومت است.
و دوم، اتخاذ آرایش جدیدی در میدانهای جنگ اقتصادی و اداری است؛ چنانکه ایران برای برتری خود در حوزه نظامی، ترتیبات سنتی موجود را به چالش کشیده و با تکیه بر نیروی جوان، مبتکر و متوکل، برتری خود را بر دشمن تحمیل نموده است. در جنگ ترکیبی موجود نیز چنین است و برای نیل به اهداف والا نیازمند تخریب خلاقانه و میدان دادن به تفکر نوینی در ریلگذاری عرصههای گوناگون اداری و راهبردی هستیم. دستفرمان جریان لیبرال و بنبستنما که اجازه تقویت پول ملی را نمیدهد در تناقض با هدف ما در تقویت اقتصاد ملی است. نمیتوان صنایعی را که به شدت به واردات یا خامفروشی وابسته هستند با همان ترتیبات قبلی بازسازی کرد و انتظار بهره بردن از فرصت تکمیل زنجیره ارزش را داشت. مدیریت جریان نقدینگی بدون توجه به هدایت اعتبار و اولویتهای اساسی کشور، راهگشای وضع موجود نیست. فرصتهای موجود برای رقم زدن کلانمعاملهی باثبات با کشورهای همراه و مستقل، و معاملات تک به تک با دیگر کشورها بر سر تنگه هرمز، با برخی اینرسیهای موجود در دستگاه دیپلماسی همخوانی ندارد. تداوم رهاسازی قیمت کالاهای اساسی و تعیین تکلیف آنها در زیرساختهای پرفساد، جز بدبین کردن مردم و بازی در زمین دشمن معنایی ندارد.
و در نهایت آنکه جنگ حاضر، جنگ دنیای کهنه استثمارگر در مقابل دنیای جدید علم و ایمان است. دنیای کهنه با تمام اسباببازیهای نظامیاش به میدان آمده تا شاید ظهور دنیای نو را قدری به تأخیر بیندازد. اما غافل از آنست که ماجرای فتح، سالهاست که شروع شده است.
«ویُریدُ اللّهُ أَن یُحِقَّ الحَقَّ بِکَلِماتِهِ وَیَقطَعَ دَابِرَ الکَافِرین لِیُحِقَّ الحَقَّ وَیُبطِلَ البَاطِلَ وَلَو کَرِهَ المُجرِمُون»
روح الله ایزدخواه، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی
محمدمهدی مجاهدی، عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی
بیژن عبدالکریمی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی
احمدعلی یوسفی، عضو هیئت علمی گروه اقتصاد پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و رئیس مرکز راهبردی اقتصاد مقاومتی حوزه علمیه قم
سید کمال طبائیان، دکتری مدیریت فناوری و عضو هیئت علمی موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی
حمیدرضا مقصودی، عضو هیئت علمی دانشگاه قم و مدیر سابق دفتر اقتصاد کلان سازمان برنامه و بودجه
فاطمه سرخه دهی، عضو علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
محمد جواد توکلی، عضو هیئت علمی گروه اقتصاد موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)
فاضل مریدی، عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
مهدی رزم آهنگ، مدیر گروه اقتصاد بینالملل مرکز پژوهش های مجلس
سید محمد حسینی فر، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی پیشرفت دانشگاه علم و صنعت
رضا صاحب هنر، عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع)
سید مهدی رضایت، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و رئیس کارگروه توسعه نیروی انسانی ستاد فناوری نانو
محمد نعمتی، عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق (ع)
امراله امینی عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
ناصر باقری مقدم، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات سیاست علمی کشور
محمدمهدی رحیمی رضویه، مدیر عامل صندوق پژوهش و فناوری صنعت ماشینسازی
مهدی موحدی بکنظر، عضو هیات علمی دانشکده حکمرانی دانشگاه شاهد
ابوالقاسم توحیدی نیا، عضو هیأت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
سید عقیل حسینی، عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه یاسوج
علی سعیدی، عضو هیأت علمی دانشکده علوم اقتصادی دانشگاه قم
علیرضا شفاه، عضو شورای علمی مؤسسه علم و سیاست اشراق
محمدجواد رضایی، عضو هیئت علمی دانشکده حکمرانی دانشگاه شاهد
سید محسن میرباقری، عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی پیشرفت دانشگاه علم و صنعت
اشرف السادات موسوی لقمان عضو هیأت علمی دانشکده مهندسی پیشرفت دانشگاه علم و صنعت ایران
سعید فراهانی فرد عضو هیات علمی دانشگاه قم
علیرضا جلیلی مرند، عضو هیات علمی گروه اقتصاد دانشگاه گیلان
حامد امینی، عضو هیات علمی دانشکده مهندسی پیشرفت دانشگاه علم و صنعت
سید رضا میرعسکری، عضو هیات علمی گروه اقتصاد دانشگاه گیلان
سعید سید حسین زاده، عضو هیات علمی دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه فردوسی مشهد
هادی دیباوند، عضو هیئت علمی و مدیر دانشکده اقتصاد مقاومتی دانشگاه جامع امام حسین (ع)
میرسامان پیشوایی، عضو هیات علمی دانشکده مهندسی پیشرفت دانشگاه علم و صنعت و رئیس سابق سازمان ملی بهره وری
غلامعلی معصوم نیا، عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه خوارزمی
مصطفی سمیعی نسب، عضو هیئت علمی گروه اقتصاد سیاسی دانشگاه امام صادق (ع)
حمیدرضا یزدانی، عضو هیئت علمی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
مهدی اسماعیلی بیدهندی، عضو هیات علمی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
رضا اسدی فرد، عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات فناوری و رئیس سابق مرکز شرکتها و موسسات دانش بنیان
زهرا ابوالحسنی، عضو هیئت علمی و مدیر گروه جامعه و پیشرفت پژوهشکده مطالعات فناوری
محمد جواد محقق نیا، عضو هیئت علمی دانشکده مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی
مهدی بصیرت، عضو هیئت علمی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
محمدرضا آرمان مهر، عضو هیئت علمی دانشکده مدیریت و صنایع دانشگاه صنعتی شاهرود
سید رضا میرعسکری، عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه گیلان
علی یونسی، عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه پیامنور
وحید ارشدی، عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات اسلامی در علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد
علی اصغر ربیعی، معاون سلامت اداری و مدیر سابق سامانه مدیریت ریسک فساد مرکز بازرسی وزارت اقتصاد
مریم نوذری، عضو هیئت علمی دانشکده مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
میثم پیله فروش، عضو هیئت علمی مرکز پژوهشهای مجلس
محمد علی فراهانی فرد، عضو هیئت علمی پژوهشکده فقههای تخصصی موسسه عالی فقه و علوم اسلامی
محمد عباسی، عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه جامع امام حسین (ع)
منصور شریفی، هیئت علمی پژوهشکده فقههای تخصصی موسسه عالی فقه و علوم اسلامی
سید رضا نخلی، عضو هیئت علمی دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران
سید روح اله احمدی، عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه دامغان
محمد سلیمانی عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه امام صادق (ع)
محمد جواد نوراحمدی، عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی
احمد شاکری، عضو هیئت علمی گروه ادبیات و اندیشه پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
محسن ردادی، عضو هیئت علمی و مدیر گروه انقلاب اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
ابوالفضل میرزاپور، عضو هیئت علمی دانشکده علوم زیستی دانشگاه تربیت مدرس
احسان کیانخواه، دکترای مدیریت ارتباطات و دبیر سابق شورای اجرایی فناوری اطلاعات
حسین بابایی مجرد، عضو هیئت علمی و رییس اندیشکده حکمرانی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
محمد حسن نحوی مدیر گروه پژوهشی فقه الاقتصاد پژوهشگاه فقه نظام
میثم مهدیار، عضو هیأت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی
