به گزارش خبرگزاری مهر، دکتر مهدی صالحی در نشست روسای ادارات قرآن و عترت دانشگاههای علوم پزشکی کشور با بیان این مطلب افزود: آنچه دشواریهای یک کار را آسان و قابل تحمل می کند، پی بردن به ارزش آن کار و توجه داشتن به غایت و محصول نهایی آن عمل است؛ بر این اساس آنچه طبابت و التیام بخشی به درد انسانها را به کاری رشک برانگیز و مورد علاقه تبدیل کرده است، افتخار و لذت نجات بخشی و احیای جان انسانهاست.
دکتر صالحی در ادامه با بیان اینکه خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: هر کس یک انسان را زنده کند و از ورطه نابودی نجات ببخشد، گویی تمام آدمیان را زنده کرده است؛ گفت: از آنجا که انسان موجودی با دو بعد جسم و روح است، همانگونه که جسم او نیاز به احیاء و تقویت دارد، روح او که بُعد اصیل وجود اوست هم، نیازمند احیاء و رهایی از مشکلات و گرفتگی و بیماریهای متعددی است که آن را تهدید می کند؛ و خداوند قرآن کریم را نسخه حیات بخش و شفا دهندهای معرفی میکند که استفاده از آن، ضامن زندگی سالم و حیات طیبه است، چرا که در سوره مبارکه انفال آمده است” یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَجِیبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یُحْیِیکُمْ “
مشاور اجرایی معاونت فرهنگی ودانشجویی وزارت بهداشت، با استناد به این مبانی قرآنی، کار فرهنگی و خصوصاً کار فعالان قرآنی را زندگی بخشی به دیگران با استفاده از نسخه حیات بخش قرآن کریم دانست و افزود: لازمه رسیدن به این موهبت خاص این است که در درجه نخست خودمان ارزش و اهمیت کارمان را بدانیم و پس از آن سعی کنیم آموزههای این کتاب مقدس را در وجودمان متجلی کنیم؛ چرا که تا از نور بهرهای نداشته باشیم، نمیتوانیم آن را به دیگران ببخشیم و بر همین اساس است که گفته اند” ذاتِ نایافته از هستی بخش / چون تواند که بود هستی بخش؟”
دکتر صالحی در پایان این جلسه، استفاده از ابزار وامکانات روز در توسعه و ترویج فعالیتهای قرآن و عترت محور را ضروری دانست و گفت: باید با مخاطب شناسی و نیازسنجی، تنوع محصولات و اقدامات و همچنین توسعه فعالیتها را در دستور کار داشته باشیم.
مشاور اجرایی معاونت فرهنگی و دانشجویی، جهتدهی فعالیتهای قرآنی دانشگاهیان وزارت بهداشت را معطوف به هدف مشخصی تحت عنوان بهرهگیری از آموزههای قرآنی برای حفظ و ارتقای سلامت در ابعاد مختلف، از ضرورتهای فعالیت قرآنی در نظام سلامت دانست و گفت: در این زمینه مطالعات و اقدامات قابل توجهی در ایران و جهان به انجام رسیده است که اطلاع و استفاده از آنها ضروری و حائز اهمیت است؛ چرا که به ما فرمودهاند که” اطلبوا العلم ولو بالصین”، دانش را از اقصی نقاط دنیا بجویید و از ثمرات آن بهره ببرید.
