به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اسپیس، این ایستگاه دور افتاده ترین مرکز تحقیقاتی در قطب جنوب است که در ۱۲۰۷ کیلومتری خشکی قرار دارد. خدمه اندک آن باید متوسط دمای ۵۰-درجه سلیوس در زمستان را تحمل کنند و چهار ماه نمی توانند شاهد طلوع خورشید از افق باشند. این منطقه همچنین یکی از خشک ترین نقاط زمین و بخشی از صحرای قطبی وسیع است.
کونکوردیا با وجود محیط نامساعد مکانی ایده آل برای انجام طیف وسیعی از تحقیقات ازجمله علوم اتمسفری، ستاره شناسی و پزشکی فضایی است. خدمه این ایستگاه در ۱۷ فوریه ۲۰۲۶ میلادی شاهد یک پدیده خوشید گرفتگی حلقه ای بودند که تاکنون مشابه آن در زمین رصد نشده است.
خورشید گرفتگی های حلقه ای بیشتر اوقات خورشید گرفتگی حلقه آتش نامیده می شوند و زمانی رخ می دهند که ماه از جلوی خورشید می گذرد و در نقطه ای، مدار آن اندکی در آسمان کوچک تر است. به این ترتیب به جای آنکه ماه جلوی خورشید را به طور کامل بگیرد یک حلقه درخشان از نور ستاره در اطراف لبه های ماه مشخص است.
برخلاف خورشیدگرفتگی های کامل که در آن اتمسفر خارجی اندکی از خورشید دیده می شود، خورشید گرفتگی حلقه آتش همچنان نوعی از خورشید گرفتگی بخشی است و باید با محافظت از چشمان به آن نگاه کرد.
در ۱۷ فوریه مسیر خورشیدگرفتگی حلقه ای از قطب جنوب گذشت. این رویداد در بالای دو مکان یعنی ایستگاه تحقیقاتی کونکوردیا و ایستگاه «میرنی» روسیه رخ داد. اما ابرها چشم انداز این رویداد بر فراز را «میرنی» پوشاندند. در نتیجه گروه کوچکی از افراد در ایستگاه کونکوردیا تنها ساکنان زمین بودند که این خورشید گرفتگی حلقه ای کامل را رصد کردند.
