یادداشت میهمان – حسین ناهی، کارشناس ارتباطات و فناوری اطلاعات: در چند سال اخیر با ریل گذاری خوبی که در بخش سیاستگذاری صنعت فضایی شد و بودجه مناسبی که به آن اختصاص پیدا کرد، به دستاوردهای قابل توجهی در حوزه فضایی دست پیدا کردیم. آخرین آن، دستیابی به فناوری ارتباط مستقیم تلفن همراه با ماهواره بود که در تابستان گذشته، کمی پس از جنگ ۱۲ روزه بدست آمد که گزارش مبسوط آن پیشرفت، چند روز پیش در گردهمایی سالانه ITU در ژنو، ارایه شد و توجه همه کشورها را به خود جلب کرد.
احتمالا همین رشد خیره کننده و قابل توجه باعث شد که در جنگ اخیر، دشمن آمریکایی – صهیونی تخریب مراکز و تاسیسات این صنعت را جزو اهداف اصلی خود قرار دهند تا شاهد حملات گسترده آنها به پژوهشگاه فضایی، پژوهشکده سامانههای ماهوارهای، پژوهشکده پیشرانش فضایی، مرکز فضایی ماهدشت، مرکز تحقیقات فضایی دانشگاه علم و صنعت و مرکز دریافت سیگنال های ماهواره ای سلماس باشیم که مورد آخر فقط چند روز از افتتاح رسمی آن در دهه فجر به حضور رییس جمهوری می گذشت.
با این حال در طول ۴۰ روزی که از زمان آتش بس می گذرد، آقای وزیر ارتباطات که این روزها سخت از سوی اقشار مختلف به دلیل قطع طولانی مدت اینترنت تحت فشار است، حتی یکبار هم از این مراکز بازدید نداشته است. گویی وی آنچنان در این مدت مشغول بوده که حتی فرصت نداشته که سری به ساختمان ویران شده پژوهشگاه فضایی در خیابان طرشت بزند. با رجوع به پلتفرم های مسیریابی بومی مشخص است که تنها حدود ۱۴ کیلومتر میان ساختمان کلاه فرنگی و ساختمان زیبا اما حالا ویران شده پژوهشگاه فضایی در منطقه طرشت تهران فاصله است و طی کردن آن، تنها حدود ۲۰ دقیقه زمان می برد.
اینجاست که باید یاد فرزانه صادق مالواجرد، وزیر راه و شهرسازی و رشادتش در نشان دادن روی وحشیانه دشمن افتاد که چطور بعد از هدف قرار گرفتن پل B۱ در چندین نوبت ضمن بازدید میدانی و دعوت از خبرنگاران داخلی و خارجی برای نمایش ددمنشی دشمن، به سرعت برنامه ریزی و اقدام برای بازسازی آنرا مطابق توصیه های پدافند غیرعامل شروع کرد.
البته ممکن است محدودیت های امنیتی، دست و پای آقای وزیر را برای طی این مسیر بسته باشد. اما یکی به ما می تواند توضیح دهد که آقای دکتر وحید یزدانیان، رییس وقت پژوهشگاه فضایی ایران که اتفاقا با حکم آقای رییس جمهور، عضو شورای عالی فضایی نیز محسوب می شود، از شامگاه روز جمعه ۲۲ اسفند ماه که ساختمان این پژوهشگاه و تمام آزمایشگاه های تخصصی آن مورد اصابت سنگین دشمن قرار گرفت کجا تشریف داشتند و به چه امر مهمی مشغول بودند که حتی نتوانستند در دیدار آقای عارف از سازمان فضایی حضور پیدا کند و گزارشی کوتاه و ساده از وضعیت پژوهشگاه فضایی ارایه کند. لابد دکتر یزدانیان در معاونت مهم شبکه ملی اطلاعات، مشغول رتق و فتق امور بوده و فرصت نداشته تا سری به پژوهشگاه فضایی، کارکنان و تاسیسات آسیب دیده آن بزند و برنامه جدیدی را برای از هم پاشیدن برنامه دشمن در به خاک نشاندن دستاوردهای فضایی کشور ارایه کند. البته خدا را شکر که بالاخره آقای وزیر، دست به کار شد و با برکناری وی توانست با یک انتخاب معقول، مدیری را از داخل مجموعه به عنوان سرپرست پژوهشگاه فضایی منصوب کند و امید می رود تا هرچه زودتر امور این پژوهشگاه روی ریل بازگردد و شاهد شکوفایی های جدیدی در حوزه فضایی باشیم.
روی صحبت یادداشت پیش رو این نیست که در ماه های اخیر، مسئول کنارگذاشته شده چقدر از بیتالمال تحت عناوینی چون حقوق و پاداش، دریافتی داشته و چرا اینقدر دیر حکم برکناری وی امضا شده است، بلکه این نکته حائز اهمیت است، مسئولانی که در روزهای سخت، خواسته یا ناخواسته، عاجز از نقش آفرینی در مجموعه تحت مدیریت خود بوده و توان مدیریتی لازم را ندارند، صلاحیت ماندن در مدیریت بخش حساسی چون شبکه ملی اطلاعات را هم ندارند و هرچه زودتر باید نسبت به ترمیم مدیریتی این بخش ها در راستای جبران وقفه پیش آمده در ارایه خدمات به مردم اقدام کرد. البته، به شرطی که کلونی شکل گرفته در داخل آن وزارتخانه، اجازه دهد تا با انتصابات خارج از نگاه قومی و قبیله ای یا حزبی و جناحی، روند بازسازی مدیریتی مناسبی در اجزای وزارت ارتباطات انجام شود.
خدا، دکتر عارف را عمر دهد که باعث خیر شد تا جلسه ای در سازمان فضایی برگزار و گزارشی از وضعیت موجود و اقدامات برنامه ریزی شده ارایه شود. وگرنه معلوم نبود چه زمانی گزارشی از آخرین وضعیت مجموعه فضایی ارایه شود و در مورد برنامه های بازسازی و پیشبرد پروژه های مختلف هماهنگی به عمل آید.
