به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وزارت علوم، حسین سیمایی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، درباره عملکرد دو ساله این وزارتخانه اظهار کرد: وقتی کار را در وزارت علوم شروع کردیم، هنوز التهابات سال ۱۴۰۱ و پیامدهای آن وجود داشت و شکلی از بیاعتمادی بین دانشگاه و دولت یا حاکمیت شکل گرفته بود.
وی افزود: اولین کاری که به ذهن ما رسید این بود که جهتگیریهای خود را برای دانشگاهیان روشن کنیم. این جهتگیریها شامل اعتقاد و باور به کرامت دانشگاهیان، کرامت استاد، دانشجو و کارمند، عدالت و همچنین مسئولیت اجتماعی بود.
سیمایی ادامه داد: دستوری که رئیسجمهور مبنی بر بازگشت اساتید و دانشجویانی که به دلایل سیاسی اخراج شده بودند صادر کرد، کار ما را بسیار پیش برد. ما کار را بسیار حقوقی شروع کردیم و پرونده به پرونده رسیدگی کردیم. راهحل حقوقی را طی کردیم که منجر به آرامش و اعتماد شد؛ چراکه فقط کسانی که محروم و محکوم شده بودند درگیر ماجرا نبودند. دانشجویان به یکدیگر دلبسته و همبسته هستند.
بازگشت اساتید؛ فرآیندی زمانبر و پیچیده
وزیر علوم درباره بازگشت اساتید نیز گفت: بازگشت اساتید یک موضوع زمانبر بود؛ چرا که فرآیند استخدام، قطع رابطه استخدامی طولانی و پیچیده است. به هر روی، آن را شروع کردیم و این امر منجر به بازگشت برخی شایستگان شد.
وی با اشاره به مهاجرت برخی اساتید پس از اخراج و تصفیه گفت: متأسفانه برخی از این اساتید از کشور خارج شده بودند و ما نتوانستیم از حضورشان استفاده کنیم. دستور رئیسجمهور در راستای بازگشت این افراد یک اقدام اعتمادساز بود؛ فرمانی بود در جهت همان اصل کرامت انسانی.
حدود ۴۰۰ دانشجو و ۱۰۰ استاد بازگشتند
سیمایی درباره تعداد دانشجویان و اساتیدی که به دانشگاه بازگشتهاند، اظهار کرد: آماری که من دارم این است که حدود ۴۰۰ دانشجو به نحوی بازگشتند.
وی با اشاره به برخی شیوههای منجر به اخراج دانشجویان توضیح داد: یک خطایی که در پروندههای انضباطی دانشجویان صورت گرفت، این بود که مثلاً به یک دانشجو سه ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات داده بودند. یعنی فرض کنید برای مقطع کارشناسی که هشت ترم است، دانشجویی که هفت ترم خوانده است، عملاً اخراج میشد. نامش اخراج نبود، اما این فرآیند «رندانه» منجر به اخراج دانشجویان میشد.
وزیر علوم ادامه داد: برای اساتید دانشگاه هم همین موضوع تکرار شد. به این معنا ما حدود ۱۰۰ استاد دانشگاه را بازگرداندیم.
حراست دانشگاه پلیس نیست
سیمایی در ادامه درباره نقش حراست دانشگاهها گفت: وظیفه حراست در دانشگاه چیست؟ صیانت از استاد و دانشجو. حراست نیامده که نقش داروغه، قاضی، دادستان و پلیس را ایفا بکند.
وی افزود: حراستها در گذشته در برخی حوادث دانشجویی چهره خشنی از خود ساخته بودند. به نظر میرسد که چهره امروزی حراست در ذهن دانشجو مثبتتر و موجهتر شده است. این برای خود کارکنان حراست هم خوب است.
وزیر علوم همچنین گفت: حراست در این دوره و برخی وقایع دوسال اخیر، کتک هم خورد اما آسیب نزد.
حسین سیمایی، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در گزارش به مردم درباره عملکرد دو ساله این وزارتخانه افزود: یکی از موضوعاتی دانشگاه که در راستای عمل به همین مسئولیت اجتماعی است ، اعتراضات ۱۴۰۴ بود. یک حادثه تلخی در کشور ما رخ داد. متاسفانه تلفات جانی و مالی داشتیم. رهبری شهید هم از این حادثه آزرده شدند.
وی افزود: رئیسجمهور بررسی علمی این حادثه را به ما محول کردند.چرایی رخداد این موضوع، عوامل بروز حادثه، چگونگی برخورد، بایستههای چگونگی برخورد باید مورد بررسی قرار میگرفت. مسئله این بود که در این دولتهای دیگر در چنین اعتراضاتی چگونه واکنش نشان میدهند. قرار بود به توصیههای سیاستی برسیم.
وزیر علوم افزود: اینجا بود که شایستهترین نهاد پای کار آمد. دانشگاه و دانشگاهیان هنوز مقبولیت اجتماعی دارند. این موضوع را نظرسنجیها اثبات میکند. سرمایه اجتماعی و اعتماد اجتماعی نهاد علم در ایران از سایر گروههای اجتماعی بالاتر است.
وی ادامه داد: رئیسجمهور پزشکیان دانشگاه را مامور کردند و ما ۷ گروه تشکیل دادیم. گروه اقتصادی، گروه حقوقی، کارگروه اجتماعی، کارگروه رسانه، کارگروه امنیت و… این کارگروهها هنوز در حال کار هستند. نامش کمیسیون ملی بررسی اعتراضات است. برخی از دانشگاهها هم خودشان مستقیما وارد عمل شدند و گزارشهایی به ما دادند. کار کمیسیون ملی انشالله بهزودی تمام میشود و به آقای رئیسجمهور ارائه خواهیم کرد.
وی ادامه داد: البته لازم است بگویم که جنگ ارتباطات را کاهش داد؛ قطع اینترنت باعث زمانبر شدن این بررسیها شد.
