به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ساوت چاینا مورنینگ پست، نوعی از ریزش مو به نام «طاسی منطقهای» (آلوپسی آرهآتا / alopecia areata) با یک داروی جدید درمان میشود. طاسی منطقهای نوعی بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به فولیکولهای مو حمله میکند و در نتیجه، ریزش موی ناگهانی رخ میدهد. گاهی این ریزش به صورت لکههای پراکنده ظاهر میشود، اما در موارد شدید ممکن است تمام موهای سر، ابروها و حتی موهای بدن کاملاً از دست برود. تاکنون هیچ داروی تأثیرگذاری برای درمان قطعی آن وجود نداشته است.
با این حال، اکنون داروی «اوپاداسیتینیب» (upadacitinib) به این عرصه درمانی وارد شده است. این قرص که روزانه یک بار مصرف میشود، پیش از این برای مهار التهاب در انواع مختلف آرتروز به کار میرفت. محققان بر این باور بودند که این دارو احتمالاً با مهار واکنش بیش از حد سیستم ایمنی—که فولیکولهای مو را تخریب میکند—میتواند به درمان طاسی منطقهای نیز کمک کند.
پژوهشگران دانشگاه هاروارد برای آزمودن این فرضیه، دو آزمایش بالینی بینالمللی را در بیمارستانهای آمریکای شمالی، اروپا و چین انجام دادند. آنها افرادی با وضعیت طاسی منطقهای شدید را وارد این مطالعه کردند.
داوطلبان بهطور متوسط حدود ۸۴ درصد از موهای سر خود را از دست داده بودند و برخی از آنها طی شش ماه پیش از آزمایش، هیچگونه رشد مجدد مو را تجربه نکرده بودند. شرکتکنندگان بهطور تصادفی روزانه دوزهای ۱۵ یا ۳۰ میلیگرمی از دارو و یا دارونما دریافت کردند. نتایج این پژوهش بسیار چشمگیر بود.
طی ۲۴ هفته، تقریباً تمام افرادی که هر یک از دو دوز «اوپاداسیتینیب» را مصرف میکردند، شاهد دستکم ۸۰ درصد رشد دوباره موهای سر خود بودند. بیش از ۳۵ درصد از دریافتکنندگان دوز ۱۵ میلیگرم و ۴۶ درصد از مصرفکنندگان دوز ۳۰ میلیگرم، رویش مجدد چشمگیری را تجربه کردند؛ به طوری که بیش از ۹۰ درصد پوست سر آنها مجدداً با مو پوشانده شد.
نکته قابل توجه آنکه از هر پنج شرکتکننده یک نفر (۲۰ درصد) در مقیاس استاندارد ریزش مو به امتیاز صفر رسید؛ یعنی سر آنها کاملاً پر از مو شد. چنین نتیجهای تقریباً هرگز در گروه دارونما مشاهده نشد و تنها یک درصد از افراد این گروه شاهد رشد قابل توجه مو بودند.
آرش مستقیمی، استاد دانشگاه هاروارد و نویسنده ارشد این پژوهش، در این باره اظهار داشت: «یافتههای مذکور نشاندهنده شروع سریع اثرگذاری و پاسخ عمیق بدن به داروی اوپاداسیتینیب است. هرچند آزمایش مقایسهای مستقیمی انجام نشد، اما دادهها نشان میدهد اوپاداسیتینیب احتمالاً یکی از مؤثرترین داروهای سیستماتیکِ ارزیابیشده برای درمان طاسی منطقهای تا به امروز است.»
مستقیمی دانشیار رشته پوست در بیمارستان «بریگام اند ویمنز» (Brigham and Women’s Hospital) است که یکی از مراکز آموزشی وابسته به دانشکده پزشکی هاروارد به شمار میرود.
