به گزارش خبرآنلاین، فناوریهای پیشرفتهای مثل شیشههای سرامیکی یا گوریلا گلس مقاومت شگفتانگیزی در برابر ضربه و سقوط آزاد دارند؛ اما نقطه ضعف بزرگ آنها در جیب شما پنهان شده. گرد و غبار، ذرات خاک و ماسه ریز هوا معمولاً حاوی کانی کوارتز (سختی ۷ در مقیاس موس) هستند که سختی فیزیکی آن به مراتب از شیشه تقویتشده گوشیها (با سختی حدود ۵ تا ۶) بالاتر است. زمانی که گوشی در جیب با این ذرات بسیار کوچک اصطکاک پیدا میکند، خراشهای ریز کوارتز به مرور یکپارچگی ساختاری شیشه را از بین میبرند و آن را آماده شکستن با کوچکترین ضربه میکنند. بنابراین حتی گرانترین گوشیها نیز بدون یک محافظ بیرونی قربانی خطوخشهای آزاردهنده ناشی از غبار معلق در هوا میشوند.
خرید گلس محافظ صفحه نمایش یکی از اولین تصمیمهای دارندگان تلفن همراه است، چون حدود ۶۴ درصد کاربران ترجیح میدهند این محافظت را داشته باشند. مدلهای باکیفیت امروزی ساختاری چندلایه دارند و هر لایه برای مهار بخش خاصی از آسیبهای محیطی طراحی شده است.
به نقل از یکپزشک، لایه بیرونی معمولاً پوشش آبگریز و چربیگریز دارد تا اثر انگشت کمتر روی آن بماند و انگشت نرم حرکت کند. زیر آن، لایه شیشه حرارتدیده (Tempered Glass) قرار میگیرد که با سختی بالای خود شوک ناشی از ضربه را به اطراف میراند. در زیرترین بخش هم لایه چسب سیلیکونی قرار دارد که علاوه بر چسباندن گلس، تکههای خردشده احتمالی را کنار هم نگه میدارد تا شیشه اصلی خط نیفتد.
تفاوت محافظهای شیشهای و پلاستیکی در برابر ضربه
محافظهای پلاستیکی با مواد مختلفی تولید میشوند که عملکرد و قیمت کاملاً متفاوتی با نمونههای شیشهای دارند. دسته اول محافظهای ساختهشده از پلیاتیلن ترفتالات (PET) هستند که ضخامت بسیار کمی دارند، اما محافظهای پلاستیکی ارزانقیمت مقاومت ضربهای بسیار پایینی دارند و تنها جلوی خط و خش سطحی کلید و سکه را میگیرند. دسته پیشرفتهتر پلاستیکی، ترموپلاستیک پلییورتان (TPU) نام دارد که به دلیل بافت لاستیکی خود خاصیت جذب ضربه بهتری دارد و تا حدودی اثر خط و خش را پر میکند. با وجود این ویژگی، گلسهای شیشهای واقعی همچنان به خاطر شفافیت بالا، لمس طبیعی و سختی بینظیر، برتری بیچونوچرایی در حفاظت از پنل دارند.
عملکرد تاچ خازنی و تاثیر ضخامت محافظ روی حساسیت لمس
صفحه لمسی گوشیهای امروزی از نوع خازنی است و بر پایه هدایت الکتریکی بدن انسان کار میکند. وقتی نوک انگشت شما سطح صفحه را لمس میکند، تغییر کوچکی در میدان الکترواستاتیک پنل رخ میدهد و پردازنده بر اساس آن نقطه لمس را میخواند. لایههای اضافی میتوانند روی این میدان اثر بگذارند و اگر ضخامت لایه زیاد باشد، اندکی افت حساسیت لمسی رخ میدهد. ضخامت محافظهای پلاستیکی حدود ۰.۱ میلیمتر است، در حالی که گلسهای شیشهای حرارتدیده معمولاً ضخامتی بین ۰.۳ تا ۰.۵ میلیمتر دارند. حبابهای هوای زیر گلس حساسیت لمس را بیش از ضخامت شیشه تضعیف میکنند و مانع از خواندن دقیق جریان الکتریکی توسط سنسورها میشوند.
۵۸۵۸