به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ورود نخستین ماهوارههای نسل سوم استارلینک (V3) به مدار، یکی از مهمترین تغییرات سختافزاری در شبکه ماهوارهای اسپیسایکس محسوب میشود. این ماهوارهها فقط نسخهای جدیدتر از ماهوارههای قبلی نیستند؛ بلکه ظرفیت انتقال داده، تعداد پرتوهای ارتباطی و توان پردازشی بسیار بیشتری دارند.
اهمیت V3 از این جهت است که اسپیسایکس میتواند با هر پرتاب استارشیپ، حجم بسیار بیشتری از ظرفیت ارتباطی را به شبکه خود اضافه کند. اما یک نکته مهم وجود دارد: V3های معمولی مستقیماً همان ماهوارههایی نیستند که برای اتصال گوشیهای عادی به شبکه موبایل طراحی شدهاند. با این حال، فناوریهای بهکاررفته در V3 قرار است در نسل بعدی ماهوارههای Starlink Mobile نیز استفاده شود و از این طریق نقش مهمی در توسعه اینترنت مستقیم برای گوشیها داشته باشد.
V3 چه تفاوتی با ماهوارههای قبلی دارد؟
یکی از بزرگترین تفاوتهای V3، افزایش چشمگیر ظرفیت انتقال داده است. طبق مشخصات اعلامشده از سوی استارلینک، هر ماهواره V3 توان انتقال حدود ۱ ترابیت بر ثانیه در مسیر ارسال به زمین و حدود ۱۶۰ گیگابیت بر ثانیه در مسیر برگشت را دارد. برای مقایسه، استارلینک میگوید ظرفیت Downlink در V3 حدود ۱۰ برابر نسل V2 و ظرفیت Uplink حدود ۲۲ برابر شده است. به زبان ساده، هر ماهواره V3 میتواند حجم بسیار بیشتری از اطلاعات را میان کاربران و شبکه استارلینک جابهجا کند.
این افزایش ظرفیت فقط به معنای سرعت بیشتر برای یک کاربر نیست؛ اهمیت اصلی آن در توانایی سرویسدهی همزمان به تعداد بسیار بیشتری از کاربران است.
چرا تعداد پرتوهای V3 مهم است؟
ماهوارههای استارلینک برای برقراری ارتباط با مناطق مختلف زمین، از پرتوهای ارتباطی استفاده میکنند. V3 میتواند تا ۲ هزار و ۴۸ پرتو در هر جهت ارتباطی ایجاد کند؛ در حالی که V2 تعداد بسیار کمتری پرتو داشت. این یعنی ماهواره میتواند ظرفیت ارتباطی خود را با دقت بیشتری بین مناطق مختلف تقسیم کند. اگر در یک منطقه کاربران بیشتری حضور داشته باشند، شبکه میتواند منابع بیشتری را به همان منطقه اختصاص دهد.
استارلینک همچنین از نسل جدید تراشههای پردازش پرتو و مودم در V3 استفاده کرده است که برای مدیریت حجم بالاتر داده طراحی شدهاند.
V3 تنها برای ارتباط مستقیم با کاربران طراحی نشده است. این ماهوارهها ارتباط میان خود ماهوارهها را نیز تقویت میکنند. هر ماهواره V3 به شش ارتباط لیزری با ظرفیت ۴۰۰ گیگابیت بر ثانیه مجهز است. این ارتباطات به ماهوارهها اجازه میدهند اطلاعات را در فضا میان یکدیگر منتقل کنند و برای انتقال داده در نقاط مختلف جهان به شبکه زمینی وابستگی کمتری داشته باشند.
در عمل، این فناوری کمک میکند داده بتواند از یک ماهواره به ماهواره دیگر منتقل شود و مسیر مناسبی را در شبکه فضایی پیدا کند.
آیا V3 مستقیماً به موبایل وصل میشود؟
اینجا باید بین دو فناوری تفاوت قائل شد.
Starlink V3 معمولی با ماهوارههای Direct-to-Cell یکی نیست.
فناوری Direct-to-Cell برای آن طراحی شده است که ماهواره مانند یک دکل مخابراتی در فضا عمل کند و بتواند مستقیماً با گوشیهای معمولی ارتباط برقرار کند. اسپیسایکس میگوید ماهوارههای مجهز به Direct-to-Cell دارای یک مودم eNodeB هستند که عملکردی شبیه دکل مخابراتی دارد و امکان اتصال گوشیهای سازگار با شبکه LTE را بدون نیاز به سختافزار ماهوارهای اختصاصی فراهم میکند.
بنابراین صرف قرار گرفتن V3 در مدار به این معنا نیست که همین ماهوارههای V3 معمولی قرار است مستقیماً اینترنت پرسرعت را به همه گوشیها بدهند.
اما داستان در نسل بعدی متفاوت است.
V3 چه ارتباطی با اینترنت مستقیم موبایل دارد؟
خود اسپیسایکس اعلام کرده است که فناوریهای توسعهیافته برای ماهواره V3، در نسل بعدی ماهوارههای Starlink Mobile Gen 2 نیز استفاده خواهد شد.
هدف این نسل، ارائه سرعتهایی در سطح شبکههای LTE به گوشیهای معمولی و بدون نیاز به تغییر سختافزار دستگاه است. به عبارت دیگر، V3 را میتوان بخشی از مسیر فناوری دانست که اسپیسایکس برای توسعه شبکه مستقیم موبایل در حال طی کردن آن است.
چرا افزایش ظرفیت برای اتصال موبایل مهم است؟
فرض کنیم فناوری اتصال مستقیم به موبایل در یک منطقه فعال شده باشد. اگر تنها چند ماهواره با ظرفیت محدود در بالای آن منطقه قرار داشته باشند، تعداد کاربران همزمان و حجم دادهای که میتوانند دریافت کنند محدود خواهد بود. اینجاست که افزایش ظرفیت V3 و نسلهای بعدی اهمیت پیدا میکند.
ماهوارههای قدرتمندتر، تعداد بیشتر ماهوارهها و پرتوهای ارتباطی بیشتر میتوانند باعث شوند شبکه بتواند کاربران بیشتری را بهطور همزمان پوشش دهد.
بنابراین پاسخ کوتاه این است:
بله، V3 بهطور غیرمستقیم اتصال اینترنت ماهوارهای به موبایل را آسانتر و مقیاسپذیرتر میکند؛ اما نه به این معنا که هر V3 معمولی مستقیماً به گوشی شما اینترنت میدهد. V3 بیشتر ظرفیت و زیرساخت شبکه را افزایش میدهد، در حالی که ماهوارههای اختصاصی Direct-to-Cell وظیفه ارتباط مستقیم با گوشیهای معمولی را بر عهده دارند.
۲۲۷۲۲۷
