یادداشت مهمان_احمدحسین شریفی، عضو هیئت علمی و استاد تمام فلسفه موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره): دنیای جدید دنیای روایتها و حتی به تعبیر برخی از فیلسوفان، دنیای غلبه روایت بر واقعیت است. دستکم اینکه به وضوح و صراحت میتوان گفت که در دنیای جدید، هیچ واقعیتی، به هر میزان که بزرگ باشد، بدون روایت هنرمندانه، نمیتواند تأثیرگذار باشد. در دنیای جدید، قدرت و رسانه، دوقلوهای به هم چسبیدهاند. همواره با هماند. به همین دلیل است که رسانههای تأثیرگذار در دنیا که همواره در کار ذهنیتسازی برای مخاطبان هستند، در اختیار قدرتمنداناند و هر کس رسانه را در اختیار داشته باشد، به همان اندازه هم از قدرت و تأثیر برخوردار است.
از مهمترین ضعفهای جمهوری اسلامی و به طور کلی جبهه جهانی انقلاب اسلامی این است که تاکنون نتوانسته است به شکلی شایسته، رسانهای در قواره «انقلاب اسلامی» در اختیار داشته باشد. به همین دلیل، حتی نتوانسته است واقعیتهای خود را به شکلی هنرمندانه روایت کند؛ چه رسد به آنکه بخواهد با قدرت رسانه، به پیشرفتهای خود ضریب دهد یا بر ضعفهای خود سرپوش نهد! این در حالی است که دیگران، نداشتهها و ناواقعیتهای خود را روایت میکنند. و با روایتهای دروغین و انحرافی، سعی میکنند واقعیتهای اجتماعی را دگرگون کنند.
فتوحات و افتخارات، مادی و معنویِ جمهوری اسلامی در طول ۴۷ سال گذشته علیرغم همه تهدیدها و تحریمها و محرومیتها، در تاریخ ایران، بیسابقه بوده است. اما به دلیل ضعف در رسانه و روایت، نتوانستهایم از این پیروزیها بهره کافی ببریم. حتی نتوانستهایم، تصویری واقعبینانه از این فتوحات به جامعه جوان و نوجوان خود ارائه دهیم!
تصور کنید اگر کسی مثل شهید مرتضی آوینی نمیبود که علیرغم همه سختیها و محدودیتها و ممنوعیتها و مرارتها و ملامتهای دوستان و دشمنان، و صرفاً از روی دغدغه و اعتقاد و باور شخصی، آن روایت زیبا و تأثیرگذار و ماندگار از دفاع مقدس هشتساله را بیافریند، آیا تصویر و تصوری که الان در جامعه ما از دفاع مقدس هشتساله شکل گرفته است، وجود داشت؟ به اعتقاد بنده هرگز. او بود که با آن نگاه قدسی و نیروبخش و قدرتآفرین به جنگ، رنجها و دردهای جسمی و مادی از جنگ را به منزله سکوی پرواز به ملکوت تصویر کرد. و چون مثل اویی را در جریان مبارزه با داعش و دفاع از حرم نداشتیم، نتوانستیم بسیاری از جامعه جوان و نوجوان خود و حتی برخی از مدیران و جریانهای سیاسی رسمی کشور را درباره ضرورت و اهمیت راهبردی آن فعالیت، قانع کنیم!
شوربختانه، هنوز هم خسارتهای بیجبران فقدان آوینیها را متحمل میشویم. رهبر انقلاب، در دوران کرونا، حسرت خود از فقدان امثال شهید آوینی را برای روایت جهاد عظیم و عمومی و بینظیر ملت ایران اینگونه بیان کردند: «کاش کسانی بتوانند مثل شهید آوینی این جهاد عظیم و عمومی را روایت کنند؛ همچنان که شهید آوینی با آن بیان شیرین و زیبا و اثرگذار خودش توانست جزئیّات جبهه را برای ما روایت بکند و آن را ماندگار بکند. کاش کسانی بتوانند این کار را بکنند.» (۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹)
الان هم باید با همان حسرت و اندوه، گفت: ای کاش کسانی مثل شهید آوینی میداشتیم که دفاع متعالیه ملت ایران را در جنگ جهانی ۱۲ روزه به شکلی ماندگار برای ما و نسلهای آینده روایت بکند. ای کاش کسانی مثل شهید آوینی میداشتیم که نقش بینظیر ولی فقیه، حضرت آیتالله خامنهای، را در حفظ عزت و شرافت و اقتدار ایران را به شکلی ماندگار و اثرگذار روایت بکند. ای کاش کسانی مثل شهید آوینی میداشتیم که اجتماع عظیم و عاشقانه و دهها میلیونی آزادگان جهان در اربعین حسینی را روایت بکند.
ای کاش کسانی مثل شهید آوینی میداشتیم که اجتماعات سالیانه صدها هزار نفری جوانان و نوجوانان برای اعتکاف را روایت بکند.
ای کاش ….
ای کاش ….
و ای کاش …
