به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی خانه تئاتر، هیئت داوران دومین همایش ملی نمایشنامه پژوهی، بعد از داوری ۷۱ چکیده ارسالی به دبیرخانه همایش، تعداد ۴۳ عنوان چکیده را برای ارسال مقاله کامل انتخاب کردند. نویسندگان این چکیده ها فرصت دارند تا ۱۰ آبان ۱۴۰۵ مقالات خود را به ایمیل دبیرخانه ارسال کنند. نویسندگان برای دریافت شیوه نگارش مقالات به راهنمای نویسندگان فصلنامه علمی تئاتر به آدرس journal.theater.ir مراجعه کنند.
فهرست مقالات بهشرح زیر است:
محمد امین اکبری – حورا حق شنو/ بازنمایی زن مدرن در نمایشنامههای ایرانی دهه ۲۰ و ۳۰؛ خوانشی بر پایه مطالعات جنسیت و بازنمایی فرهنگی
سید امیر کاظمی – ساسان شکوریان/ تئاتر فردوسی و نهادینه شدن الگو نوبین تولید و اجرای تئاتر در ایران: بازخوانی تجربه عبدالحسین نوشین در ایران
فرزانه محمدحسین – علی محمدحسین/ خوانش هایدگری از کنش دراماتیک در تئاتر ایران دوره گذار: صورت بندی بحرانهای هویت، تاریخ و قدرت
علیرضا میرشکاری/ تحولِ زبان و ساختارِ دراماتیک در تئاتر ایران (۱۳۲۰-۱۳۳۰ ) «بازشناسیِ نقشِ ترجمه و اقتباس در گذار به مدرنیسم تئاتری»
شهرزاد امیرشاه کرمی/ پویایی مرزهای نشانهای و از آنِخودسازی گفتمانی در فرآیند اقتباس از نمایشنامه برای فیلم بر مبنای نشانهشناسی فرهنگی مکتب تارتوـمسکو
مهرداد برون/ جریانهای فکری، اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر تئاتر و نمایشنامهنویسی ایران در سده بیستم و اوایل سده بیستویکم
حمدامین خلیلیان/ اثر نمایشی به مثابه مورد حدی: خوانشی پدیدارشناسانه از نسبت متن و اجرا در هستی شناسی هنر رومن اینگاردن
فرزانه قمصری/ تبیین نسبت اهداف و دستاوردهای «اولین مسابقه نمایشنامه نویسی سال ۱۳۳۵ مجله نمایش» تا پایان دهه «۱۳۳۰»
محمدجواد فراهانی/ تحلیل درونماندگاری زنانه در ادبیات نمایشی دهه ۲۰ ایران با تکیه بر آراء سیمون دوبووار (مطالعه موردی: نمایشنامههای عبدالحسین نوشین)
هدیه السادات میرمرتضوی/ واکاوی مولفههای رئالیسم جادویی در نمایشنامه «چوب به دستهای ورزیل»
شهرام احمدزاده – مینا سالاری نهند/ بازآفرینی سنت و جستوجوی هویت نمایشی ایرانی در نمایشنامهنویسی دهه ۱۳۳۰؛ مطالعه موردی نمایشنامههای «افعی طلایی» و «بلبل سرگشته» علی نصیریان
کاظم کشاورزی/ برساخت های هژمونیک و عاملیت هنرمند: واکاوی جریان های فکریِ مسلط و حاشیه ای در تئاتر ایران
علیرضا هایل مقدم – هیلدا هایل مقدم/ نقش نهضت ترجمه متون نمایشی غربی دهه های بیست و سی خورشیدی بر توسعه فرهنگی و اجتماعی جامعه ایران
هومن زندیزاده/ نقش هنجارها در ترجمه نمایشنامه ولپن: از بن جانسن تا عبدالحسین نوشین
آلما قاسمی، نیما قاسمی/ تحلیل پرفرماتیو نمایش تعزیه بر اساس نظریه اجرا شکنر
فاطمه بخشی/ تحلیل فضای مرزی در نمایشنامه «آهنگ های شکلاتی» اکبر رادی بر اساس نظریه سپهر نشانهای یوری لوتمان
محمد فرهادی/ تحولات زبان و بازآرایی منطق ایده/ کنش در رژیمهای دراماتیک نمایشنامه نویسی ایرانی
فرود پاکنیا/ ترجمه و اقتباس به_مثابه انتقال پوئتیک درام؛ بازخواین شکل گیری نمایشنامه نویسی مدرن ایران
محمد خراط زاده/ غیاب بدن زن در نمایشنامه نویسی دهه های ۲۰ و ۳۰ ایران
سارا الهیان/ تمایز مفهومی اقتباس، بینامتنیت و بازآفرینی در ادبیات نمایشی معاصر ایران
حسین رسولی، حمیدرضا افشار/ مرگ دوم دراماتورژی و ادبیات نمایشی ایران در دهه ۲۰
مسلم آئینی/ صادق هدایت و درام تاریخی در ایران: بازخوانی دراماتورژیک آثار نمایشی صادق هدایت در پرتو تاریخ گرایی نوین
امیر محمد صنایعی/ نافرهنگ و دیگری فرهنگی: خوانش نشانه شناسی فرهنگی تارتویی از نمایشنامه روزنه آبی اثر اکبر رادی
نیما قاسمی، آلما قاسمی/ بازنمایی روایت، حقیقت و هویت روایی در نمایشنامه مرگ یزدگرد مبتنی بر نظریه پل ریکور
احمد انوشه/ ضدکنش و گسست در نمایشنامههای پستمدرن: بازتعریف روایت و درام پسادراماتیک
سپیده شمسی/ مطالعه نمایشهای شادی آور زنان از منظر منطق گفت و گویی و کارناوال باختین
هاشم مقدس/ تئاتر، اسطوره و مدرنیته: بازنمایی «جهانهای ثانویه» در تئاتر ایرانِ دههی ۱۳۳۰ و مفهوم نمایشِ پریوار در اندیشهی تالکین
غزل اسکندرنژاد/ تخطی از افق انتظار تراژیک در نمایشنامۀ مده_آ اثر اوریپید بر اساس آرای شولامیت فایرستون
آرمان طیران، حسین زینالی، هادی سلارورزی/ بررسی اکوسیستم نمایشنامه نویسی ایران با تاکید بر مناسبات اقتصادی و حرفه ای
شهاب پازوکی/ از نفی متن تا متن به مثابه امکان اجرایی: بازاندیشی رابطه نمایشنامه و اجرا در پرتو نظریههای پرفرمنس
مرتضی غفاری/ بررسی ظرفیت های دراماتیک شبیه مضحک با نگاهی به آثار محمدعلی افراشته
محمدرضا مقدسیان، امیر حکیم جوادی/ خانواده به مثابه ماتریس قدرت: خوانش روانکاوی اجتماعی- سیاسی از فرم، اضطراب محرومیت و مناسبات اقتدار در نمایشنامهای از صادق چوبک
غلامحسین دولت آباد عوامل مؤثر بر تکوین موج نو در نمایشنامهنویسی ایران: مطالعهی دههی ۱۳۲۰
آیدا موذنی/ بازآفرینی در ترجمه نمایشنامه در دوره قاجار؛ مطالعهی موردی «گزارش مردمگریز» میرزا حبیب اصفهانی
بیتا حبیبی/ رادیو و تئاتر نادیدنیبرسسی تاثیر رسانه شنیداری بر بر ساختار دیالوگ نویسی دهه های ۲۰ و ۳۰
مهربانو نادرنژاد/ زبان بهمثابه کنش دراماتیک: تحلیل گفتمان و کنشهای گفتاری در نمایشنامه «خروس سحر» اثر عبدالحسین نوشین
مهدی صفری/ بازتاب زمینه اجتماعی دهه ۳۰ خورشیدی در فضاسازی دراماتیک نمایشنامه آرش بر مبنای تئوری فضای اجتماعی هنری لفور
هادی ولی ور/ تحلیلی بر تاریخ نگاری سیاسی تئاتر در تبریز
شهرام احمدزاده، فاطمه پور مهدی/ تحلیل گفتمانی و تطبیقی نمایشنامه های خروس سحر و تاثیر زن وظیفه شناس بر اساس نظریه ی هژمونی و استراتژی سوسیالیستی ارنستو لاکلائو و شانتال موفه
رازگل معتمدی/ کلاژ دراماتیک: تحلیل بینامتنی فرایند بازآفرینی و تولید معنای ثانویه در متن نمایشی
سعید قاسمی/ بررسی مفاهیم فلسفه متاخر ویتگنشتاین در نمایشنامه دیوان بلخ اثر بهرام بیضایی
محمدرضا رسولی/ بازنمایی نشانهشناسانه زمان در نمایشنامهی معرکه در معرکه اثر داوود میرباقری
پژند سلیمانی/ تحلیل نشانه شناختی کارکرد سکوت در نمایشنامههای غلامحسین ساعدی با تاکید بر دیدگاه پویاتوس
مقالات می بایست در دو قالب word و pdf ارسال شوند. مقالات ارسالی داوری شده و در دو بخش مقالات قابل چاپ و قابل ارائه و چاپ برگزیده و نتایج تا نیمه آذر اعلام میشود.
دومین همایش ملی نمایشنامه پژوهی به همت کانون نمایشنامه نویسان و مترجمان خانه تئاتر به همراهی مراکز پژوهشی و دانشگاهی و دبیری علمی رامتین شهبازی همزمان با هفته پژوهش در آذر ۱۴۰۵ برگزار میشود.
این همایش میکوشد تا نسبت میان «متن نمایشی» و «اجرا» را از منظرهای گوناگون مورد بازاندیشی قرار دهد و نشان دهد که چگونه ادبیات نمایشی، با نیروی زبانی و ساختاری خود، شکل و معنا به اجرا میبخشد.
در محور ویژهی این دوره، تمرکز بر مطالعات تئاتر ایران در دهههای ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ هجری شمسی است؛ دورهای که در آن تئاتر ایران از مرزهای سنت و مدرنیته عبور کرد، نمایشنامهنویسان نوگرایی پدید آمدند، و ادبیات نمایشی به ابزاری برای بازتاب تحولات اجتماعی، فرهنگی و زبانی بدل شد.
